Bo&Caro

Wie bén je? In drie zinnen graag, en geen lulverhalen

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: Een seminar ‘Zakelijk Succes’ in Utrecht.

Wie: Trainer Bart van den Belt en honderdtwintig ondernemers.

Laat het nu eens afgelopen zijn met dat gelul. Trainer Bart van den Belt zucht diep. De honderdtwintig ondernemers in de congreszaal van het Carlton President Hotel in Utrecht houden hun adem in. Zijn zojuist opgelucht gaan zitten. Net moesten ze op en neer springen, hun armen in de lucht gooien, de benen losschudden. Alles voor de goede raad van Van den Belt.

Die legt ze uit hoe ze zakelijk succes kunnen bereiken – op een gelijknamig seminar. Het grootste probleem van ondernemers, volgens Van den Belt: ze weten niet wie ze zijn. Gegniffel in de zaal. Maar daar maakt Van den Belt korte metten mee. Weten zijn toehoorders eigenlijk zélf wel wie ze zijn?

"Gooi eerst die armen even los", zegt Bart van den Belt tijdens zijn Zakelijk Succes-seminar

Een foto die is geplaatst door Bo&Caro (@boencaro) op

En dan nu een vrijwilliger

Stilte. Een gitaarmuziekje. Kunnen ze zich extra goed concentreren terwijl ze zichzelf en hun zaak in drie zinnen beschrijven, zegt Van den Belt.

Klaar? Dan nu graag een vrijwilliger. Een jongen met ‘Het Succes Team’ in zwarte letters op zijn shirt overhandigt de microfoon aan een zwaaiende dame vooraan. Helena, begrijpen de toehoorders.

“Ik – eh. Mijn bedrijf richt zich op de betrokkenheid van werknemers bij de klant. En bij het bedrijf.” Van den Belt: “Snapt íemand hier wat Helena doet?” Geritsel met papieren, gekuch. Helena gaat maar weer zitten.

Houd het simpel, zegt Van den Belt. “Een glazenwasser zegt toch ook niet: ‘U kunt mij bellen wanneer uw uitzicht u ontnomen is, en u uw visie terug wilt’? Die zegt: ‘Ik maak uw ramen schoon’.”

Met een persoonlijk verhaal

En vervolgens voeg je er een emotie aan toe, een persoonlijk verhaal, je drijfveer. “Je vertelt iets over je opa, bijvoorbeeld. Dat hij dit werk ook al deed, zoiets. Daarom gaat het je zo aan het hart.” Geknik. “Ráák de ander. Daar gaat het om.”

Van den Belt zoekt een tweede vrijwilliger. Die jongen daar achterin? “Ik ben een architectenbureau voor websites”, zegt hij. “Je bent websitebouwer?”, vraagt Van den Belt. “Eh – ik – eh, ontwerp websites voor bedrijven die – eh.” Bam!, doet Van den Belt. Stoppen maar. “Je bent dus websitebouwer.” Een voorzichtig knikje. “En dit doe je omdat..” Van den Belt kijkt peinzend de zaal in. “..het je zoveel pijn doet dat niet alle bedrijven een mooie website hebben. Toch?” Nog maar een voorzichtig knikje.

En zonder gelul

“Geen lulverhalen dus. Daar gaat het om.” Van den Belt slaat zijn handen ineen. En dan gaan ze nu lunchen. Ze kunnen hem dan nog best even benaderen hoor, zegt hij. Als ze het kort houden.