Van een Maaskant-effect is nog geen sprake

NAC Breda heeft (weer) een nieuwe trainer, Robert Maaskant is „weer thuis”, maar het is nog altijd alarmfase één bij de club. De derby tegen Willem II eindigde in 0-0. De kopzorgen nemen toe.

Met Robert Maaskant straalt NAC Breda weer wat meer lef uit, maar de club pakte maar één punt tegen Willem II. Foto Novum
Met Robert Maaskant straalt NAC Breda weer wat meer lef uit, maar de club pakte maar één punt tegen Willem II. Foto Novum

Gele vuurwerkrook cirkelt omhoog langs de oude panden in de Vismarktstraat. Beukende housebeats knallen door de boksen van feestcafé Onze Henk. Matchday in Breda, de grote rivaal uit Tilburg komt op bezoek. Een hossende groep jonge NAC-fans drinkt op straat bier uit plastic bekers. Politieagenten op de straathoeken, ME-busjes staan paraat.

Geen zondagochtendrust in hartje Breda dit weekend. Carnaval lijkt al begonnen. Vanaf een uur of elf ’s ochtends staan de supporters van de volksclub zich op te warmen voor de burenruzie tegen ‘eliteclub’ Willem II. Rode neuzen door de kou, maar de alcohol en de adrenaline van de komende derby maken veel goed. „En wie niet springt, en wie niet springt, die is een kruik”, zingen de Bredase voetbalfans, verwijzend naar de bijnaam van inwoners uit Tilburg.

Kruipend door de eredivisie

NAC gaat krakend en kruipend door de eredivisie, speurend naar puntjes. Zeventiende staan ze, het is alarmfase één. Het degradatiespook hangt over het sfeervolle Rat Verlegh Stadion. Een terugval naar de eerste divisie zou een ramp zijn voor de club die het financieel al zo moeilijk heeft – het eigen vermogen is 1,3 miljoen negatief.

En dat voor de club met een van de trouwste supportersgroepen van het land. „Er zijn maar weinig clubs waar de sfeer zo goed blijft als de resultaten zo slecht zijn”, roept NAC-supporter Ton Gommers (26) boven de herrie uit. Hij heeft recht van spreken, geboren en getogen in Breda en al twaalf jaar seizoenkaarthouder. Hij wordt onderbroken door siervuurwerk dat op straat wordt gegooid. Gommers hervat: „Als het team het niet doet, moeten de supporters het maar doen.” Daarna verplaatst de zingende meute zich langzaam richting stadion – politie te fiets en te paard hobbelen er volgzaam achteraan.

Na de dramatische eerste seizoenshelft was het duidelijk dat er iets moest gebeuren. Met deze selectie zou NAC richting eerste divisie gaan. Er werden nieuwe spelers aangetrokken: verdediger Dirk Marcellis werd na anderhalf jaar blessureleed binnengehaald, de clubloze aanvaller Guyon Fernandez kwam en verdediger Menno Koch (twee minuten eredivisievoetbal) is gehuurd van PSV. Geen zekerheidjes, het zijn spelers zonder groot cv.

Belangrijkste aanwinst is de nieuwe coach, de charismatische Schiedammer Robert Maaskant (46). Hij is de derde trainer dit seizoen, wat alles zegt over de Bredase degradatiepaniek. Het is zijn tweede periode bij NAC, in 2010 bereikte hij nog Europees voetbal met de club. Nu moet hij zijn oude liefde reanimeren. De familie Maaskant heeft een mooi verleden in Breda: zijn vader Bob was trainer toen in de jaren zeventig onder zijn leiding het ‘avondje NAC’ ontstond, met spectaculair en aanvallend voetbal.

Tsaar van Breda

Met Robert Maaskant – woonachtig in Breda – straalt NAC weer wat meer lef uit. Zie hem staan naast de dug-out, leunend tegen een hekje. Als de tsaar van Breda overziet hij zijn troepen. Af en toe fel schreeuwend, dan weer minutenlang rustig toekijkend. Imposante verschijning, 1 meter 95 lang, strak in het pak, stijlvolle bruine schoenen, sympathieke kop. „NAC stroomt eigenlijk van jongs af aan door mijn aderen”, zei hij in 2008. Gisteren op de persconferentie: „Het is heerlijk om weer thuis te zijn.”

Mooie woorden. Maar van een Robert Maaskant-effect is nog geen sprake in Breda. Vorige week verloor NAC van PEC Zwolle, gisteren bij zijn rentree in een thuiswedstrijd bleef het 0-0 tegen Willem II. De kopzorgen nemen toe. De concurrent in de strijd tegen rechtstreekse degradatie – FC Dordrecht, dat momenteel laatste staat – liep twee punten in doordat zij wel wonnen.

Middenvelder Erik Falkenburg strompelt de mixed zone binnen. Hij is een van de belangrijkste spelers van NAC en is blij met Maaskant. „Hij is een trainer die de boel opnaait, dat hebben wij nodig bij deze club”, zegt Falkenburg. „Hij is verbaal ijzersterk. Op het moment dat hij hier kwam, dacht ik wel: zo, daar komt iemand binnen. Hij weet de boel goed te motiveren en op sleeptouw te nemen.”

Snelcursus derbybeleving

Maaskant schoof vroeger wel eens briefjes bij zijn spelers onder de deur om ze te motiveren. Heeft hij dat dit weekend ook gedaan? Falkenburg: „Ik heb niks gezien.” Muziek voor de wedstrijd? „Nee.”

Maaskant kreeg dit weekend hulp van een paar fanatieke supporters. Die gaven de selectie na de laatste training op zaterdag een snelcursus ‘derbybeleving’, vertelt supporter Leon Deckers van NAC-fanzine De Rat, een magazine voor en door fans. Met filmmateriaal en een boekje werd in de kleedkamer uitgelegd wat voor voetbal de fans willen zien. „Aanvallend, ruw, er mogen fikse slidings gemaakt worden.”

Fel en welwillend waren ze. Maar ze konden simpelweg niet meer dan dit.