Stoere rockplaat snijdt hout

Het zijn bepaald geen poezelige handjes die bij Sleater-Kinney de gitaarsnaren en drums beroeren. De band uit Olympia, Washington kwam in de jaren negentig op in de feministische Riot grrrl-beweging die ook Bikini Kill en Huggy Bear voortbracht. Na een hiaat van zes jaar, waarin zangeres/gitariste Carry Brownstein speelde in de hilarische tv-comedyserie Portlandia, is Sleater-Kinney terug met een album dat hout snijdt. Gedrieën produceren Brownstein, Corin Tucker en Janet Weiss een robuust rockgeluid waarin de gitaren klinken als een orkest van gedresseerde motorzagen. Tucker is een gitaarheldin die Jimmy Page en Nile Rodgers naar de kroon steekt met heavy, melodieus en funky spel. De duozang is voortvarend en sexy, alsof Mariska Veres en Courtney Love een monsterverbond hebben gesloten om alle machozangers van de kaart te vegen. No Cities To Love is de stoerste rockplaat sinds de hoogtijdagen van Fugazi en Nirvana.