Schoonheid als tegenwicht van terreur

Bij de eerste dagen van de mannenmodeshows in Parijs voor najaar 2015 draait het vooral om esthetische mannenmode. Al waren voor het eerst ook blote piemels op de catwalk te zien.

Dries Van Noten
Dries Van Noten Foto's Peter Stigter

Stop terrorizing our world, stond in geborduurde oranje letters op de eerste outfit in de show van Walter Van Beirendonck. Het was een tekst die hij op het laatste moment had toegevoegd, en de enige rechtstreekse verwijzing naar de aanslagen in Parijs die tot nu toe op de catwalks te zien is geweest. Maar de rest van zijn show, woensdag een van de eerste van de Parijse mannenmodeweek voor najaar 2015, was niet minder actueel.

De Belgische ontwerper, bekend om zijn maatschappelijk betrokken mode, had zijn collectie ‘Warning: explicit beauty’ genoemd: schoonheid als tegenwicht tegen al het geweld waarmee we de laatste tijd worden geconfronteerd. Naast geborduurde tops van transparant plastic over pastelkleurige pantalons waren er jasjes in zachte tinten over lange blouses en jassen en capes van speciaal voor Van Beirendonck gemaakte stoffen met mooie, ingeweven dessins, alsook hybrides van jassen en capes. Bij een liep het capegedeelte over in een witte vleugel. Wie goed keek, zag tussen die lieflijkheid ook geregeld een buttplug opduiken, geborduurd op een kledingstuk of als hanger aan een ketting. Een protest tegen de vernieling van het opblaasbare ‘buttplugbeeld’ van Paul McCarthy op de Place Vendôme in Parijs, afgelopen najaar.

De titel van Van Beirendoncks show bleek toepasbaar op een hoop andere shows. Of het nou een reactie is op de ellende in de wereld is of niet: mooie, sfeervolle kleren hebben de belangrijkste rol in de mannencollecties voor najaar 2015. Zoals bij Dries Van Noten, die voor zijn collectie had gekeken naar uniformen, punk en het Zuid-Chinese Miao-volk.

De invloeden waren samengesmolten tot het soort harmonieuze mix waar Van Noten het patent op lijkt te hebben: esthetisch, rijk, warm, poëtisch, nooit zoet.

Op jasjes was horizontaal lichtgrijs zijden lint geplaatst, een verwijzing naar brandweerunifomen. Veel modellen droegen effen kilts, of een broekrokvariant daarop, over smalle broeken. Een aantal jassen en jasjes werd binnenstebuiten gedragen, zodat de glanzende, gewatteerde voering te zien was, op andere was uitbundig borduursel in de stijl van de Miao aangebracht, helemaal uitgevoerd in zilverkleurig draad.

De Amerikaan Rick Owens kwam met een heel andere vorm van explicit beauty. Zijn show begon met draagbare jassen van leer en wollen dekenstof op korte broeken. Maar vrij snel maakten jassen plaats voor een soort jurken, die zo waren ingeknipt dat de geslachtsdelen van de modellen duidelijk zichtbaar waren. „Een beetje vrolijke verdorvenheid”, aldus Owens. Veel ontwerpers creëren tegenwoordig bewust Instagram-momenten in hun shows, maar zelden wist er een het internet zo te ‘breken’ als Owens, die de hashtag ‘dickowens’ kreeg toebedeeld.

Raf Simons liet zijn publiek afreizen naar een voorstad van Parijs en daar drie kwartier lang staan wachten in een koude hal. Niet voor niets. Simons’ vrouwencollecties voor Dior kunnen wat stijf en geforceerd aandoen, zijn eigen mannenlijn straalde, zoals gewoonlijk, een natuurlijke cool uit. Ditmaal waren vooral de kuit- of enkellange, elegante jassen – al dan niet mouwloos – over versleten ogende truitjes en sluike tricot broeken het hoogtepunt.