En nu geen ‘Gado Gado Den Haag’ zeggen

Deze week belandde ADO Den Haag na maanden van onderhandelen eindelijk in Chinese handen. Voor Chinese begrippen was het eigenlijk een razendsnelle deal. En nu verwacht de nieuwe eigenaar ADO snel in de Europese top.

Alle rode stempels, nog altijd het symbool van de macht van de Chinese bureaucraten, zijn eindelijk gezet. Als eerste Europese profclub komt ADO Den Haag in Chinese handen. „De deal is rond”, bevestigt ADO-directeur Maarten Fontijn vrijdag in Beijing. En dat heeft zeker zes maanden langer geduurd dan ook de nieuwe eigenaar, de Beijingse advocaat, sportevenementenorganisator en vastgoedinvesteerder Wang Hui, vorige zomer verwachtte.

„De bureaucratie vergde inderdaad meer tijd dan ik afgelopen zomer had gedacht’’, erkent de nieuwe clubeigenaar op het kunstgras van de prestigieuze scholengemeenschap Bayi in Beijing, waar vier trainers van ADO de gelijknamige voetbalschool gaan hervormen.

Niet alleen moesten Wang Hui en zijn sportbedrijf United Vansen door de gebruikelijke bureaucratische hoepels springen, ook de grootste anticorruptiecampagne in de geschiedenis van de Volksrepubliek China die vorig jaar op stoom kwam, speelde een belangrijke, vertragende rol. En daar kon Wang Hui, een sportieve vijftiger en amateurvoetballer, vanwege de politieke gevoeligheden niet in het openbaar over praten.

Stonden buitenlandse transacties al onder scherpe controle van verschillende ministeries, sinds het begin van Xi’s campagne tegen corrupte „tijgers en vliegen” wordt iedere buitenlandse deal tot het laatste karakter doorgelicht. Haast hebben de inspectieteams van de staat en de Communistische Partij van China nooit, laat staan dat zij rekening houden met getekende contracten, betalingsdeadlines van ADO of met de boetes die Wang moet betalen voor het missen van contractuele verplichtingen.

De jacht op export van zwart, corrupt geld is in volle gang. Alle ondernemers die beschikken over netwerken in de partij en het staatsapparaat, liggen juist vanwege die connecties onder een vergrootglas, helemaal als zij hun vermogens hebben opgebouwd in de corrupte vastgoedsector. Er zijn inmiddels al 425 corrupte „tijgers”, onder wie ook ondernemers, afgeschoten en bijna 100.000 corrupte vliegen „doodgemept”, om Mao Zedong te parafraseren.

Tegen deze achtergrond is de overname van een onbekende club in Europa, een continent dat in China bekendstaat als een bestemming voor zwart Chinees geld, betrekkelijk snel verlopen. Tussen de ondertekening van het contract en de overboeking van de gelden zit acht maanden, in Chinees perspectief een oogwenk.

Het duurt nou eenmaal lang

Dat in de Haagse voetbalwereld en bij voormalig eigenaar Mark van der Kallen misschien even getwijfeld is aan Wang Hui’s goede bedoelingen kan de Chinese advocaat wel begrijpen. „De kennis in het Westen over China is misschien niet zo groot. Zakendoen in China vergt veel geduld, zeker in deze periode”, lacht hij. Donderdag is hij in Den Haag voor de aandeelhoudersvergadering, die de deal formeel ook nog moet goedkeuren.

„Ik heb steeds gezegd dat we geduld moesten hebben en dat het goed zou komen”, zegt ook Fontijn, een ervaren Chinaganger die hier twintig jaar geleden voor Unilever fabrieken heeft opgezet en binnenkort toetreedt tot het bestuur van Wang’s United Vansen om „cultuurverschillen te overbruggen”.

Nu ADO van eigenaar is verwisseld, rijst de vraag wat Wang Hui met „Gado Gado Den Haag” (aldus Vitesse-fans) wil gaan doen. Dat gado gado geen Chinees, maar een Indonesisch gerecht is, wisten zij blijkbaar niet. „Naar de Nederlandse en Europese top komen, ik droom van de Champions League”, vertelt Hui over zijn plannen.

Dat betekent investeren in nieuwe spelers, in de organisatie en het uitbreiden van het Kyocera-stadion van 15.000 naar 20.000 zitplaatsen. Rond de 4 tot 5 miljoen euro is daar „ongeveer” voor beschikbaar. Het exacte bedrag wil hij niet noemen, want daar gaan de gesprekken met directeur Fontijn nog over.

„Maar Maarten Fontijn vertelt mij dat ik een beetje geduld moet hebben en dat snel succes niet bestaat”, voegt hij daaraan toe. „Klopt”, zegt de ADO-directeur. „Ik leg hem steeds uit dat succes niet alleen maar gekocht kan worden in de vorm van nieuwe spelers.”

Het was voor hem een verrassing dat in Europa 70 procent van de matig presterende clubs arm zijn en dat het meeste geld in die clubs naar spelers en agenten gaat en niet naar de organisatie, die essentieel is wil je succes boeken.

Nog een keer wachten kan niet

Fontijns grootste zorg is niet Wang Hui’s ongeduld en zijn voor ADO verrassende ambities, maar de traagheid van de Chinese autoriteiten die steeds opnieuw toestemming moeten geven voor het overboeken van kapitaal, bijvoorbeeld tijdens de transferperiode. „Verkopende clubs, agenten en spelers gaan niet wachten op de Chinese autoriteiten. Dat kan straks nog een probleem worden bij aankopen”, vreest hij.

Met de verkoopperikelen achter de rug gaan de gesprekken niet alleen over de toekomst van ADO Den Haag in Nederland, maar ook in China. ADO wordt nauw betrokken bij de voetbalschool, een tak van Bayi Scholengemeenschap, niet toevallig de oude middelbare school van partijleider Xi Jinping en tal van politieke en militaire kopstukken. „Slim om samen te werken met juist deze school, nietwaar?”, lacht Wang Hui veelbetekenend.

Dat is het zeker en is typisch voor de mores in de Chinese voetbalwereld. Wang Hui wil van de Bayi-voetbalschool met ADO-expertise een kweekvijver van Chinees toptalent maken. Dat hij daarmee inspeelt op een wens van partijleider Xi Jinping is natuurlijk ook geen toeval. Vandaar dat die rode stempels uiteindelijk toch gezet zijn.