Een vampier moet je stevig begraven

Ooit waren mensen zo bang voor vampiers, dat ze doden met sikkels op de keel begroeven. Dan konden ze niet meer overeind komen.

In films, tv-series en verkleedpartijen struikel je over de vampiers en zombies. Maar zou er werkelijk iemand écht geloven dat ze bestaan? Hoe kan een lijk nou gaan leven? Het is nu een mooi eng spel met spannende verhalen. Brrr, gordijnen dicht!

Vroeger waren vampieren geen spel maar bittere ernst. Tenminste in Oost-Europa. Dáár zijn die enge verhalen bedacht. En dáár werden ook vanaf de middeleeuwen wel eens mensen begraven die in hun kist werden vastgebonden, of onthoofd, of met stenen bedekt: allemaal om er voor te zorgen dat die dode niet meer naar buiten kan komen. Als je dat doet met dode mensen ben je dus echt bang voor zombies en vampiers. In totaal zijn wel veertien begraafplaatsen gevonden, waar in een paar graven dit soort maatregelen zijn genomen, de meeste in Polen en Bulgarije.

Maar, en dat is natuurlijk de echte vraag: waarom werden toen sommige mensen ervan verdacht vampier te worden? In kronieken en andere verhalen is wel terug te vinden dat dat natuurlijk de buitenbeentjes waren: mensen die zelfmoord hadden gepleegd, die aan tovenarij leken te doen, wiens ouders niet getrouwd waren (ja echt!), die een lichamelijke afwijking hadden, uit een ander land kwamen of die als eerste aan epidemie waren gestorven. Wat een ellende in een afschuwelijk bekrompen wereld, denk je nu. Er was geen wetenschap, alleen maar praatjes en rare verhalen.

In graven van 400 à 200 jaar oud bij het dorpje Drawsko zijn zes ‘vampierskeletten’ gevonden waarvan er vijf – heel eng – zorgzuldig een sikkel over hun hals hadden. Zouden ze uit de dood opstaan, ging gelijk hun hoofd eraf! De ene zonder sikkel had allemaal stenen onder zijn kin. Kon hij niet gaan bijten. Wat was er mis met hen? Ze waren gewoon in de buurt opgegroeid, konden geleerden uit stofjes in hun tanden terugvinden. In deze tijd waren er veel epidemieën in Polen, weten ze. Daarom denken de geleerden dat het waarschijnlijk de eerste slachtoffers van zo’n ziektegolf waren. Zielig.