Die medaille komt er wel

Meedoen is belangrijker dan winnen, maar meedoen is wel de eerste stap naar winnen. De tijd dat Nederlandse kunstrijdsters naar het Europees kampioenschap kwamen om medailles te plukken alsof het boterbloemen zijn, is alweer lang voorbij. Het afscheid van Sjoukje Dijkstra is al een halve eeuw geleden, sinds de gouden medaille van Dianne de Leeuw verstreken vier decennia. In de achttien levensjaren van Niki Wories werd er één keer een veertiende plaats gehaald (Karen Venhuizen, 2008).

Komende week maakt Wories haar debuut op het EK in Stockholm, waar ze rechtstreeks vanuit de junioren komt aanzweven. Ze is de enige Nederlander. Toch kun je je nauwelijks voorstellen dat de medailleloosheid nog lang duurt, als je Wories over het ijs ziet zweven. Dat doet ze op de muziek uit de science-fictionserie Children of Dune, een epos over, inderdaad, volharding. Schrijver Frank Herbert vatte de boodschap van zijn klassieker ooit zo samen: „Je moet je eigen oplossingen vinden. Zie mij niet als je leider.” Dat kan geen toeval zijn: Niki Wories geeft niet op voor ze de top heeft bereikt. No worries.

Tekst Foto Bastiaan Heus