Kloof pop en klassiek overbrugd: ‘Styx’ van Kantsjeli als ringtone

Nu Vredenburg en Tivoli onder één dak huizen, moet ook de publiekskloof tussen pop en klassiek overbrugd. Dat is het idee van de sympathieke en toegankelijke nieuwe serie Pieces of Tomorrow: de avond vóór ze in de eerbiedwaardige Vrijdag van Vredenburg klinken, worden klassieke stukken informeel en goedkoper gepresenteerd aan jonge mensen die doorgaans elders in het complex vertoeven. Eén werk per keer, toegelicht door de musici, ondersteund met een lichtshowtje en een open bar.

Aan de muziek verandert nadrukkelijk niets. Na Beethoven en Bruckner was nu een levende componist aan de beurt: Styx (1999) voor soloaltviool, gemengd koor en orkest van de Georgiër Giya Kantsjeli (1935). Gastheer dj St. Paul draaide vooraf plaatjes, sprak het publiek joviaal toe en onderhield zich met orkestleden. Dirigent Markus Stenz vertelde met Bernstein-achtig charisma over Kantsjeli’s muziek, speelde een ‘ringtone’ voor op de piano en ontleedde prachtig een koorharmonie. Zo verschafte hij heel gewiekst luisterankers in een episodisch en contrastrijk werk. De eigenlijke uitvoering begon op een tijdstip dat veel concerten afronden; bij zoveel sfeervolle context zou je haast vergeten dat die uitvoering uitstekend was.