No

NPO 2, 23.17-01.11u.

(Pablo Larraín, 2012). De door een staatsgreep aan de macht gekomen Chileense dictator Pinochet schreef in 1988 een referendum uit over de retorisch bedoelde vraag of hij nog acht jaar als president zou moeten aanblijven.

Dat bleek een misrekening: het ‘nee’ won met iets meer dan 55 procent. Dat was te danken aan de reclamecampagne van de jonge René Saavedra, in No gespeeld door Gael García Bernal. Die zag in dat er weinig stemmen te winnen waren met de tv-campagne die Pinochets linkse tegenstanders aanvankelijk in gedachten hadden: veel verontwaardiging over de doden en de verdwijningen waarvoor Pinochet verantwoordelijk was en een herleving van de linkse retoriek uit de jaren zeventig.

Saavedra pleitte voor het tegendeel: een opgewekte, toekomstgerichte campagne zonder gruwelen uit het verleden, een kleurig logo en veel vrolijke Chilenen die hoop voor de toekomst uitstraalden en deze lachend tegemoet gingen.

No werd gedraaid op het oude U-matic homevideosysteem, met een voor hedendaagse ogen lage beeldresolutie en ongewone kleuren. Dit werkt vreselijk authentiek: No lijkt een film uit de jaren tachtig, in plaats van óver de jaren tachtig.