Geen ‘luxe hapjes’ op de borrel

Na het faillissement zijn er toch minder „beslissers van Nederland” bij dan vroeger.

Er waren gisteravond zo’n 700 genodigden op de nieuwjaarsreceptie van Boer & Croon in het Muziekgebouw aan ’t IJ.
Er waren gisteravond zo’n 700 genodigden op de nieuwjaarsreceptie van Boer & Croon in het Muziekgebouw aan ’t IJ. Foto Maarten Hartman

Een voor een somt bestuursvoorzitter Eelco Koehoorn van Boer & Croon namen op van belangrijke mensen die vanavond op zijn feestje zijn. De baas van de ANWB, de baas van de Staatsloterij, een voormalig staatssecretaris, bestuurders van zakenbank NIBC, mensen van huisbank ING. „Dé nieuwjaarsreceptie van het jaar”, concludeert Koehoorn, „is terug”.

Managementbureau Boer & Croon hield gisteren zijn nieuwjaarsborrel. Dat feestje was decennia de ultieme netwerkbijeenkomst voor de zakelijke elite, met tegen de duizend professionals in pak. Vorig jaar ging de borrel niet door. Tot grote ontevredenheid, zegt Koehoorn, van velen.

Dit jaar is het zakenfeestje dus terug. Maar Boer & Croon is niet meer hetzelfde. Het bureau raakte vorige jaar in grote financiële problemen. In oktober liet het bedrijf zijn consultancytak failliet gaan. Het grootste bedrijfsonderdeel, interim-management, werd eigendom van ING, maar teruggekocht door drie partners.

Gevolg: 45 van de 128 werknemers verloren hun baan, de partners hun investering en Boer & Croon zijn reputatie.

Geen ‘echte toppers’

Inderdaad, beamen aanwezigen in het Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam: de borrel van Boer & Croon, met alle opdrachtgevers van het gerenommeerde bureau, daar móést je bij zijn. Het was altijd een partijtje met „de beslissers van Nederland”, zegt een feestganger. Borrelen met „de top van het bedrijfsleven”, zegt een ander. Fijn om tussen staan natuurlijk. Of liever nog, zelf onderdeel van uit te maken.

Maar na een routineus rondje door de zaal en een scan van gezichten concluderen aanwezigen dat het aantal belangrijke mensen dit keer toch iets tegenvalt.

Ik heb nog geen echte toppers gezien”, zegt Bert Schouws, glas rode wijn in de hand. Hij is ‘associé’ van Boer & Croon en laat zich via het bureau inhuren als interim-manager. „Ik zie eigenlijk vooral veel mensen van Boer & Croon zelf.” De mensen vanavond vindt Schouws van „een ander kaliber” dan vroeger.

Onzin, vindt Koehoorn. Het enige verschil is misschien dat er ook relatief veel jonge mensen in de zaal staan. Iedere gast mocht – voor het eerst in de geschiedenis van de borrel – een introducé meenemen: een „young potential” uit de eigen omgeving, zo schreef de uitnodiging voor. Mínstens net zo nuttig om mee te borrelen als met de gevestigde orde, vindt Koehoorn. Deze jongeren zijn „de CEO’s van de toekomst”.

Naamsverandering

Inmiddels is wel lang genoeg stilgestaan bij de ellende van vorig jaar, zegt bestuursvoorzitter Koehoorn tijdens zijn speech. „Het stilzitten is voorbij”, zegt hij. Om het einde van die vervelende periode markeren, verandert de naam van het bureau van BoerCroon terug naar Boer & Croon. Dat nieuwe Boer & Croon, zegt Koehoorn, zal „met ingang van 2015” weer „hét managementbureau van Nederland” zijn.

De zaal applaudisseert. Maar is wat meer bescheidenheid niet gepast, na het debacle van nog maar een paar maanden geleden? Koehoorn vindt van niet. „Je moet ook iets durven claimen”, zegt hij. Want de feiten spreken volgens hem voor zich: Boer & Croon is de „grootste” en de „belangrijkste”.

Bovendien is de borrel wél bewust bescheiden gehouden, legt Koehoorn uit. Want een al te extravagant partijtje, dat was inderdaad misschien niet zo gepast geweest. „We hebben bier en bitterballen.” En niet, zoals vroeger, „luxe hapjes”. Al raamt Koehoorn de kosten nog steeds op zo’n 25 euro per gast. Dat komt met 700 aanwezigen toch neer op een investering van zo’n 17.500 euro. Maar dat is deze avond „meer dan waard”.

Niet aanwezig zijn de meeste voormalige partners van Boer & Croon, van voor het faillissement. Die zijn wel uitgenodigd, maar niet gekomen. „Het is raar om te doen alsof er niets veranderd is”, verklaart een van hen aan de telefoon.

Maar daar hebben de aanwezigen geen moeite mee. Geoefend bewegen ze zich door de zaal. Visitekaartjes bij de hand, jonge introducé geparkeerd bij een groepje verderop. Op zoek naar die ene toevallige nuttige ontmoeting.