Brieven

Preventie is goedkoper

Gisteren debatteerde de Tweede Kamer maar liefst vier uur lang met minister Schippers over de geestelijke gezondheidszorg. Over de vraag of die medisch en economisch beter is geworden van de draconische bezuinigen? Bezuinigen op de curatieve ggz en de verslavingszorg is vragen om ellende. Terwijl er een evidence based alternatief voorhanden is. Terecht maakt de regering zich zorgen over de kosten van psychiatrische ziektebeelden. Alleen al de kosten van depressies zijn schrikbarend hoog: jaarlijks 660 miljoen euro aan directe zorg en 953 miljoen euro aan direct productieverlies en arbeidsverzuim. Daarbij komt nog circa 4 miljard euro aan verborgen productieverlies. Depressie is bewezen de grootste oorzaak voor ziekteverzuim. Depressieve mensen hebben ook aantoonbaar meer hart- en vaatziekten, astma, diabetes en overgewicht. Deze kosten zitten verborgen in de algemene zorgbegroting.

Deze kosten zijn niet terug te dringen door behandelingen simpelweg niet meer te vergoeden. Integendeel. Het is evident dat hierdoor een veelvoud aan economische en medische kosten ontstaan. Dat moet worden gedragen door werkgevers en overheid.

Wat beter en goedkoper is: preventie. Snelle signalering en dito interventies maximaliseren de kans op herstel en minimaliseren het risico van invalidering en recidive. Dit is economisch en medisch veel interessanter.

, fiscaal econoom ,

Bram Bakker, psychiater en publicist

Doodstraf

Waarom mag Jordanië wel?

Het is niet te geloven. Wij hebben kritiek op Indonesië voor het toepassen van de doodstraf, maar Jordanië, uitvalbasis voor onze F-16’s die IS bestrijden, doet precies hetzelfde (NRC, 20 januari). Vele moslims uit het Midden-Oosten vinden het Westen uitgesproken hypocriet. Gezien voorgaand voorbeeld niet ten onrechte.

Jan Tolsma

TTIP

Democratie boven handel

Brigitte Bauer en Raymond Gradus stellen onder andere dat het „cruciale geopolitieke belang van het TTIP geheel wordt genegeerd” (NRC, 20 januari). Ik weet niet hoe hoog zij het geopolitieke belang van goed functionerende democratieën inschatten; ik schat dit hoger in.

Ondernemingen, waar dan ook, dienen de regels van de democratieën waarbinnen ze opereren te respecteren. Of die regels nu gunstig dan wel ongunstig voor ze uitpakken. Pakken de regels ongunstig uit, dan noem je dat ondernemersrisico.

Succesvolle ondernemers weten met dat risico om te gaan. Zij wentelen het dan ook niet af op de burger. Dit dreigt het verdrag wel te kunnen gebeuren.

Ik hoop van harte dat de EU nu eens een ruggengraat toont en het democratisch proces stelt boven de economische belangen van een kleine groep grote bedrijven. Europeanen snakken naar moreel leiderschap, veel sterker dan naar meer vrijhandel.

Tom Hoppen, Groningen

Vrijheid van meningsuiting

Een mening kwetst niet

Zelfbeheersing? Dat verloor ik bijna bij het lezen van het verhaal van theoloog Stefan Paas (NRC, 19 jan.). Hij suggereert dat Charlie Hebdo de ellende zelf heeft uitgelokt . Ik veronderstel dat hij zich, als theoloog, gekwetst voelt zijn geloof onder vuur ligt. Zelfbeheersing en terughoudendheid zijn volgens hem een teken van beschaving. Ik vind theologen in wezen nihilisten. Want god is niets, zolang er geen enkele aanwijzing voorhanden is dat hij bestaat. Ben ik nu beledigend, kwetsend? Het is gewoon mijn weldoordachte mening, die ik mag uiten. De schrijver vergist zich schromelijk dat schrijvers of tekenaars erop uit zijn te kwetsen. Het feit dat een mening kwetst, is zaak van de gekwetste. Ik vind dat de terroristische aanslagen de vraag urgent maken hoe funest de rol van godsdienst is.

Zwijgen en in een hoekje wegkruipen zou volgens Paas een teken van kracht zijn. Het tegendeel is waar. Ik denk dat de theologie van Paas zich op de grens van de beschaving bevindt.

Anton Mullink

Financiële lobby

Minister las verkeerd

Minister Dijsselbloem roept de financiële sector op de lobby tegen hogere kapitaaleisen voor banken en verzekeraars te stoppen (NRC, O&D, 17 jan.). De minster gaat in op het verschil in kapitaalseisen tussen banken en verzekeraars. Hij verwijst hierbij naar onderzoek van mijn bedrijf, adviesbureau Tower Watson, waarin deze verschillen worden belicht. Verzekeraars blijken voor spaarproducten met zwaardere kapitaalseisen geconfronteerd te worden dan banken en moeten dus met een hogere kostprijs werken. Logisch, volgens de minister, omdat verzekeraars een rentegarantie voor lange termijn bieden en banken een variabele rente kennen. Volgens hem worden er appels met peren vergeleken. Dat heeft hij mis.

In het onderzoek worden verzekerings- en bankproducten met soortgelijke karakteristieken vergeleken. Ook banken bieden lange termijn rentegaranties . Verzekeraars geven daarnaast garanties op toekomstige premies, terwijl banken de rentes voor toekomstige inleg kunnen aanpassen. Verzekeraars lopen daarom meer risico. Voor deze verschillen is in het onderzoek gecorrigeerd. Er worden dus wel degelijk appels tegenover appels gezet.

Harm Blaak, Director Risk Consulting Towers Watson Nederland

Correcties en aanvullingen

Yes Minister

In De borsten van de page-3 girl zijn voortaan bedekt (20 jan., pg. 2) wordt Bernard Woolley de premier uit Yes Minister genoemd. Woolley was daarentegen de private secretary van premier James Hacker.