Liefde tussen Barcelona en LA

Hoe onderhoud je een langeafstandsrelatie? Ooit ging dat met brieven, daarna volgden telegraaf, telefoon, fax, e-mail, sociale media, webcam. Maar juist nu de technologie ons zo dichtbij elkaar brengt, mis je wat het allemaal echt maakt – tasten, ruiken – des te meer. En het is de vraag of nieuwe ‘aanraaktechnologie’ en ‘teledildonics’ dat kan verhelpen.

Alex en Sergi, een Catalaans paar, zijn een jaar lang 10.000 kilometer van elkaar gescheiden. Hij is leraar, zij een kunstenaar die in Los Angeles een droomproject krijgt aangeboden. Het concept van 10.000 km is verder simpel: de ups en down van de relatie op dag 9,59, 91, 162. Hoe Sergi via de iPad haar nieuwe appartement keurt. De seksgrappen: „steek jij je lul door het scherm? Dan e-mail ik de baby.” De vrij gênante webcamseks. En dan hoe ze langzaam uit elkaar groeien, ruzie schoppen, zich in tranen verzoenen, waarbij Sergi steeds gedeprimeerder en bokkiger wordt als in Barcelona alles bij het oude blijft terwijl Alex in Californië avonturen beleeft en nieuwe mensen ontmoet.

10.000 km is een charmante, goed geobserveerde kleine film over iets waarmee veel leden van de kosmopolitische klasse te maken krijgen. Herkenbaar, die onwennigheid als je opeens weer in levenden lijve voor elkaar staat. Elkaars geur opsnuift. En het gevoel knaagt dat er in de tussentijd iets onherstelbaar is beschadigd. Een knap speelfilmdebuut.