Opinie

Kaartje uit Parijs

Wat ze vandaag gegeten heeft weet ze niet meer. Wie er gisteren op bezoek is geweest is ze vergeten. Toch probeer ik mijn moeder te vertellen over de aanslagen, de terreur, het fundamentalisme.

Haar gerimpelde handen pakken onverstoord een chocolaatje. „Parijs?”, vraagt ze met ogen die de toekomst niet meer schouwen en het verleden niet meer helder krijgen. „Parijs?” Ze haalt haar schouders op…

Ik ga naar huis en dank haar in stilte voor wat zij mij lang geleden geleerd heeft: ‘Mijn God is jouw God, jouw God is mijn God’. „Dag mam.” „Dag jongen, prettige vakantie. Stuur je me een kaartje uit Parijs?

Rob Lijesen