Rot toch op met je stabureau

Wekelijks geeft Japke-d. Bouma onmisbare tips voor op kantoor.

Meer tips? Volg @japked op Twitter
Meer tips? Volg @japked op Twitter

Wat ik laatst nou weer hoorde. Dat zitten ‘het nieuwe roken’ is. Dat je doodgaat van zitten op je bureaustoel, omdat je lichaam dan in een levensgevaarlijke horrorruststand des doods komt.

In The New Yorker las ik dat als je zit, je lichaam maar 1 calorie per minuut verbrandt. Dan kun je bijna net zo goed dood zijn. En dat als je meer dan twee uur achtereen zit, dat al kan leiden tot vaatvernauwing, ‘bepaalde vormen van kanker’, depressie, trombose en diabetes.

We moeten dus allemaal gaan staan in de kantoorjungle. Achter van die stabureaus. Kantoormeubelgiganten slijpen hun messen. Ik heb al bureaus gezien met hometrainers. Skippyballen. En natuurlijk de koning onder de suffe kantoormeubels: de wiebelende knielstoel waarop je eruitziet alsof je elke dag alleen maar biologische geitenwollen sokken eet. Zelfs de koning stond dit jaar voor het eerst tijdens zijn Nieuwjaarsspeech, godbetert.

Dood aan de bureaustoel.

Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik sta altijd wat wantrouwend tegenover nieuwe kantoortrends waarmee geld verdiend wordt. Je hoort er uiteindelijk nooit meer wat van. Zie de kantoorzitzak, de spraaksoftware voor mensen met rsi, zie de mensen met rsi überhaupt en het alcoholvrije bier op de vrijmibo. Zijn al die kantoortijgers uit de vorige eeuw trouwens allemaal een afschuwelijke dood gestorven omdat ze zaten? Ik dacht het niet.

Ik denk ook altijd ‘what’s next?’ als ik zoiets hoor. Trapezes boven de bureaus? Trampolines op het kantoortoilet? Het staande functioneringsgesprek? Het lopende buffet? Die mensen met van die stabureaus eten trouwens ook altijd de hele dag gedroogde vijgen.

Maar bovenal herken ik mij ook totaal niet in het beeld van de zittende kantoortijger. Zittend werken? Man. Ik ben juist blíj als ik even kan zitten op kantoor. Ik loop me helemaal de tering in de kantoorjungle. Powermomentje hier, ambitieloopje daar, even buiten kijken bij een opstootje. Ik ga ook altijd even staan als de baas binnenkomt. Daarna weer om de monitor van de buurman te monitoren, even naar de Bagels & Beans voor een broodje voor de chef en heel vaak naar het prikbord. Omdat je toch hoopt dat er eindelijk eens wat anders hangt dan altijd dezelfde aankondiging van een avondvullend toneelstuk in Rijswijk.

En dan nog het gesprint voor de beste flexplek, al dat geloop naar de printer: kilometers. En dan weer naar de voorraadkast om het papier bij te vullen en weer heen en terug voor de toner. Dan naar de snoeppot, even een praatje maken met de glasbewassers, naar het postvak want je kunt het niet weten, vervolgens naar de administratie om te checken of Sint Salarius al is geweest en taart halen bij de Hema. Lopen op sokken telt sowieso dubbel.

Ik zou dus zeggen: rot op met je stabureau. Ik lig liever. Na de lunch, na een vergadering. Met een fleecedekentje. Misschien heeft de bureaustoel zijn langste tijd gehad. Maar de toekomst is niet aan het stabureau.

De toekomst is aan de kantoorstretcher.