Disneys nieuwe sprookjesbos

Disney is rijp voor Sondheims musical Into the Woods uit 1986. Onder invloed van dochter Pixar, die in feite Disney overnam, verkent de studio tegenwoordig redelijk complexe moeder-dochter- en zusterrelaties en blijkt de droomprins – in Tangled of Frozen – een charlatan.

Zoals bij Into the Woods, waar het donkere bos de plek is waar sprookjesfiguren – Roodkapje, Assepoester, Rapunzel – zowel avonturen als avontuurtjes beleven. De eerste akte is nog vrij sprookjesachtig: een bakkersechtpaar kan de vloek van kinderloosheid, opgelegd door heks Meryl Streep – wier 19de Oscarnominatie overigens macht der gewoonte lijkt – opheffen door een witte koe, rode mantel, gouden muiltje en haar geel als koren te vinden. Maar na het ‘ze leefden nog lang en gelukkig’ blijft er veel te wensen over en kan de droom van stabiliteit zomaar omslaan in dood en verderf.

Disney heeft Sondheim in het kader van familievriendelijkheid iets afgezwakt. Zo is het duet tussen Roodkapje en de Wolf Johnny Depp van zijn pikante onderstroom ontdaan – en zo juist extra creepy. De illusie van het happy end wordt minder radicaal doorgeprikt en niet alle prinsen zijn „opgevoed om te charmeren”, dus schuinsmarcheerders. Maar voor wie de musical niet kende, zoals ondergetekende, blijft hij redelijk prikkelend – en wijselijk terughoudend op het gebied van computertrucage. Zo houdt Into the Woods de theatrale uitstraling die de musical nodig heeft.