Slome zeeslak bedwelmt vis met insuline

Hoe vangt een slome slak een vis? De dodelijk giftige zeeslak Conus geographus bedwelmt vissen met insuline. De vissen krijgen acuut een hypo, zoals ook bij suikerpatiënten kan optreden als ze zich te veel insuline toedienen. Biologen uit Utah beschrijven die onwerkelijke gifmoord deze week online in PNAS.

Weinig jachttechnieken zijn zo ongewoon als die van Conus geographus. De 5 tot 15 centimeter grote slak ligt te wachten in het koraalrif tot er een groep visjes langs zwemt. Plotseling stulpt er dan uit zijn kop een grote zak (een ‘nepmond’) waarmee hij een handvol visjes vangt. Dat bereidt de slak voor door uit de zak een gifcocktail in het water te lozen waar de vissen sloom van worden, zo was al bekend. Eén van die giffen blijkt nu het hormoon insuline. Vissen wordt een peuleschil.

Na de truc met de zak prikt de zeeslak zijn visjes één voor één dood met een gifnaald die in de zak verstopt zit, met een tweede gifportie. Elke slak maakt in totaal 50 tot 100 verschillende gifstoffen, waarvan de meeste neurotoxinen zijn. Het gif van Conus geographus is zelfs voor mensen dodelijk. Insuline als gif was bij dieren nog nooit gezien, maar waarschijnlijk gebruiken meer zeeslakken het. Bijzonder is dat Conus een soort visseninsuline maakt. Slakkeninsuline zou niet werken.