Wijn als water

Pinot grigio. Door deze twee woorden dreigen drinkers van serieuze wijnen nu al weg te klikken. Zou zonde zijn. Serieuze wijnmakers zijn namelijk doende om van deze druif dito wijn te maken.

Ook zij maken zich zorgen over de kritiek. Een Amerikaanse wijnblogger noteerde: ‘pinot grigio is Italiaans voor water.’ Een collega-landgenoot was wat genuanceerder. Deze schrijft het succes in de Verenigde Staten, waar het de meest geïmporteerde wijn is, toe aan het feit dat het een ‘aparte, maar makkelijk te onthouden naam is, die Amerikanen het gevoel geeft dat ze Italiaans spreken als ze pinot grigio zeggen.’

Ook een Ierse wijnjournalist weet het succes te duiden: ‘Wijn voor mensen die niet echt van wijn houden.’ De twee laatste quotes lees ik in Proefschrift waarin verslag wordt gedaan van de Pinot Grigio Challenge afgelopen zomer in Udine, Italië.

Voor deze wedstrijd, die bedoeld was om de kwaliteitsperceptie op te vijzelen, mochten ook producenten uit andere landen insturen. Bijna driekwart van de inzendingen kwam echter uit Veneto, Trentino Alto Adige en Friuli-Venezia Giulia. Een thuiswedstrijd dus. Maar wel eentje waar van match fixing geen sprake kon zijn.

De jury proefde 128 wijnen blind en bekroonde een pinot grigio uit Alto Adige als winnaar: Nals Margreid ‘Punggl’ 2013 (Hosman Vins; € 20,95). Van Harald Schraffl, de jonge wijnmaker van deze nota bene coöperatie, heb ik zijn 2012-editie al eens geproefd. Een wijn gemaakt van druiven uit een wijngaard, Punggl.

In alles de tegenpool van de saaie supermarktsoorten die, volgens de Ierse criticaster, op hun best ‘geen ergernis opwekken.’ De geur van jasmijn werd de mijne. Een vermoeden van kamperfoelie. In de mond knapperig appelgroen. Exotische vruchten souffleerden. Perzikparticipatie. Een kittige afdronk die we in wijnschrijfkringen voor het gemak maar met ‘mineraal’ aanduiden.

En dan te bedenken dat dit oogstjaar slechts als ‘wel aardig’ bekend staat. Dankzij uitstekende omstandigheden in september 2013 is dat jaar voor wit veel beter. Vandaar dat ik ‘m blind durf te adviseren. Pinot grigio probleem opgelost? Dat niet. Er is nog een lange weg te gaan. Maar er wordt aan gewerkt. Én door een nieuwe generatie.

Ondertussen in de Elzas. Daar biedt pinot gris, het alias van pinot grigio ter plaatse, soelaas tegen januari-winter-blues in combinatie met de paté de campagne die collega Vreugdenhil vandaag op het menu heeft.

Neem bijvoorbeeld de Pinot Gris Réserve 2013 Jean Baptiste Adam (Gall & Gall; € 11,99). Het is mij niet bekend of deze is ingestuurd voor de Pinot Grigio Challenge. Maar hij had er niet misstaan.