Aarzelend begin van inhaalrace Ajax

Ajax versloeg FC Groningen moeizaam met 2-0 en nadert PSV tot één punt. De Boers ploeg leek gebukt te gaan onder het heilige moeten.

Groningen-verdediger Johan Kappelhof (r) passeert in de slotminuut zijn eigen doelman. Met een 2-0-zege komt Ajax goed weg.
Groningen-verdediger Johan Kappelhof (r) passeert in de slotminuut zijn eigen doelman. Met een 2-0-zege komt Ajax goed weg. Foto ANP

Misstappen kan Ajax zich niet permitteren, en in die zin: een geslaagde avond in de Amsterdam Arena. Mocht de inhaalrace tot een kampioenschap leiden, dan is die vrijdagavond aarzelend begonnen met een 2-0 overwinning op FC Groningen. Ajax deed wat het week in week uit zal moeten opbrengen om de druk op te voeren richting titelfavoriet PSV, maar het ging wel met minimale overtuigingskracht.

Dat het beslissende doelpunt in de slotminuten viel, en wel kwam van de voet van Groningen-verdediger Johan Kappelhof, mocht symbolisch heten voor het moeizame ploeteren waar Ajax zichzelf gaandeweg de tweede helft in had verloren. Een comfortabele zit was het zo niet geworden voor de 50.441 bezoekers, althans dat deel dat Ajax steunt, en het zal het verhaal van de komende weken worden: billenknijpen.

De eredivisie is vergevingsgezind geweest afgelopen jaren, toen Ajax brokken maakte maar wel vier keer op het einde met de schaal stond. Nu ligt met de verrijzenis van topploeg PSV een meer serieuze titelstrijd in het verschiet, en daarmee telt elke wedstrijd, elk puntenverlies. Na elke dreun dreigt het potentiële gat van zes of meer punten.

Zover kwam het dus niet. Met zware wedstrijden voor de boeg – Feyenoord-thuis, Vitesse-uit en AZ-thuis – had de thuiswedstrijd tegen FC Groningen, sterke ploeg maar toch, de kickstart voor de tweede helft van het seizoen moeten worden. Maar met dat de ruimtes groter werden en Ajax in stukken uiteenviel na rust, werd de nervositeit voelbaar in de Arena, en gaandeweg vertaalde zich dat in fluiten en vloeken bij balverlies.

Er viel veel te fronsen voor Frank de Boer, de coach wiens baarlijke ergernis altijd zo fraai zichtbaar is. En dat terwijl er in die eerste helft zo weinig mis was, en zich zo een prettige doorstart leek te voltrekken voor Ajax na een eerste seizoenshelft die stroef en zielloos eindigde met de bekeruitschakeling tegen Vitesse (4-0 nederlaag) en de nipte uitoverwinning op de club met de kleinste begroting van de eredivisie: Excelsior. Het trainingskamp in Qatar leek als balsem voor de zielen te hebben gewerkt, met vloeiende combinaties tot gevolg.

FC Groningen werd de wil opgelegd, maar doordrukken lukte de landskampioen maar één keer. Na een kwartier spelen spurtte Kishna binnendoor weg van zijn bewaker Hans Hateboer, een loopactie die goed begrepen werd door Schöne. De Deen kon wel eens de belangrijkste troef worden in de jacht op PSV, zoals hij ook tegen Groningen een hoog niveau haalde. Buitenkantje rechts subtiel binnendoor gestoken, en met Kishna koel in de afronding één op één tegen Padt – buitenkantje links: 1-0

Schöne tekende voor meerdere hoogstandjes, bijvoorbeeld zoals hij, los van de grond, op de zijlijn een lange pass onder zijn lichaam doorhaalde. In het vervolg dolde Lucas Anderson kunstig met een lob zijn tegenstander. Genieten, maar het zou allemaal niet bijster bestendig blijken.

Met Andersen als brein achter een aanval die maar voortduurde rond het zestienmetergebied van Groningen, van rechts naar links terug naar rechts, via Ricardo Kishna tot Lasse Schöne en nog zo een aantal Ajacieden, toonde Ajax kort na het openen van de score vrijdagavond zijn superioriteit zoals lange tijd in de eerste helft. Maar ook schuilde daarin het gebrek aan doortastendheid, want niemand kwam in die schier eindeloze aanval voor het doel van Groningen daadwerkelijk tot een schot, en zo verspeelde Ajax de beste mogelijkheid – en uiteindelijk ook het momentum.

Lang nadat de voetballende overmacht gebroken was, bleek Ajax na rust met de minuut radelozer. De Boers ploeg, gelouterd toch in het strijden om de titel, leek daadwerkelijk gebukt te gaan onder het heilige moeten. Groningen opende na rust met een corner die maar net voorlangs zeilde. Anders dan bij de allereerste kans van de wedstrijd, toen Jarchinio Antonia van dichtbij overmikte, bleef het niet bij een enkele oprisping van de ploeg van Erwin van de Looi, die FC Groningen op een achtste plaats terugvindt en zijn elftal deze winter versterkte met de spelmaker van Cambuur, Albert Rusnak.

Maar de man bij FC Groningen is Tjaronn Chery, die beschikt over een fijn gevoel voor ruimte en een subliem vermogen om de snelheid van dieplopende ploeggenoten exact te wegen. Het was niets voor hem om in een kansrijke counter, vier tegen vier, niet het overzicht te behouden. Toen Chery even later wel weer eens fijnzinnig een bal stak op Antonia, de meest verkwistende man aan Groningen-zijde, leek het puntenverlies voor Ajax aantaande. Maar de aanvaller vond zijn balans niet, oog in oog met Ajax-keeper Jasper Cillessen.

Schöne schoot, zo dachten velen, de 2-0 vlak voor tijd binnen, maar hij stond buitenspel. Toen was daar alsnog het inglijden van Kappelhof: 2-0. De nummer twee, de poursuivant van de eredivisie, kwam zo goed weg, met een dosis geluk dat Ajax nodig zal hebben bij het nekhijgen bij PSV.