Kross swingt met Mola Sylla uit Senegal

Pianist Thijs Borsten zet verrassende zangers bij elkaar, zoals Tania Kross en Mola Sylla uit Senegal, en laat ze samen zingen.

Foto ANDREAS TERLAAK

Mezzosopraan Tania Kross en de traditionele Senegalese zanger Mola Sylla zingen samen in De Uitdaging. Het programma van pianist Thijs Borsten is als een eerste ontmoeting: aanvankelijk tasten de zangers elkaar af, aan het einde van de avond staan ze met elkaar te dollen.

Ze zingt nu eenmaal graag „de beste covers van de laatste vierhonderd jaar”, dus heeft mezzosopraan Tania Kross Pur ti miro uitgekozen, het slotduet uit L’Incoronazione di Poppea van Monteverdi. Ze wipt even op haar tenen en begint. Haar stem vult het Amersfoortse theater De Lieve Vrouw, maar er klinkt een dissonant door de kleine zaal. Een aangename dissonant; de Senegalese duimpiano van Mola Sylla. Hij zingt zijn deel van het duet met rauwe stem in Wolof, zijn taal. De formele aria krijgt swing.

Het is een van de beste momenten van het project De Uitdaging van muzikaal producer en pianist Thijs Borsten. Na afloop van het duet slaat Kross haar handen voor haar mond en stuitert ze klappend heen en weer van plezier. Niet alles pakt zo goed uit, maar dat is de charme van dit experiment in huiskamersfeer. Borsten: „Het moet voor de ogen van het publiek ontstaan. We oefenen twee ochtenden, want er is wel wat structuur nodig, vooral met Mola, dat is een volstrekt autonoom wezen.”

In zijn programma koppelt Borsten zangers van verschillende culturen aan elkaar. Vaak is er één bekend bij het grote publiek en de ander een relatief onbekende, vaak niet-westerse stem. Zo spelen later dit jaar nog bariton Ernst Daniel Smid en flamencozangeres Ermina Fernandez Cordoba samen en Giovanca zingt met Neco Novellas uit Mozambique.

Meedoen vraagt nogal wat lef. „Ik ben gewend dat alles van begin tot einde vastligt”, zegt Kross. „Zo improviseren als met Mola heb ik niet meer gedaan sinds ik op mijn veertiende op Curaçao in bandjes speelde.” Mola Sylla leest geen noten en heeft helemaal geen zin om elke avond precies hetzelfde te zingen. Sylla: „Ik doe alles op gehoor. Als ik Tania hoor, ga ik op zoek in mijn hoofd. In Senegal hebben we veel verschillende muziekstijlen. Het klassieke geluid van Tania ligt dichtbij de griots uit de Madingo-cultuur.” Griots zijn de barden van de Sahel.

Borsten is De Ontmoeting vier jaar geleden begonnen, omdat hij het leuk vindt om verhalen over andere culturen te horen. ,,Het liefst over alledaagse dingen, over iemands broers en zussen. Daarom moet de sfeer informeel zijn. Het is zoals op een verjaardag, je introduceert twee mensen aan elkaar en je hoopt dat ze elkaar een beetje leuk vinden.''

De avond volgt dat patroon. De zangers stellen zich aan elkaar voor met een eigen liedje. Daarna een duet en dan een liedje met een persoonlijk verhaal. Voor Tania Kross was dat misschien nog wel de grootste uitdaging, Borsten schreef voor haar muziek bij een liefdes-e-mail aan haar man. Kross: ,,Het is voor het eerst dat ik me niet achter een operapersonage kan verschuilen.''

,,Als het vervolgens klikt op die verjaardag'', zegt Borsten, ,,dan hoop je dat je vrienden aan het einde van de avond met elkaar staan te dollen.''