Melancholieke winterhorror

When Animals Dream wil heel graag de Let the Right One In voor weerwolven zijn. De Deense coming-of-agefilm met een horrortintje heeft dezelfde melancholieke toon en winterse kleuren.

Marie is een bleek en eenzaam meisje dat ondanks haar teruggetrokken natuur een enorme aantrekkingskracht heeft op de jongemannen in het dorp. Als zij een baantje krijgt bij de lokale visafslag schiet het testosteron door het plafond. Maar ze heeft wel iets anders aan haar hoofd. Zoals haar verlamde moeder, of haar vader en de dokter die haar met argusogen volwassen zien worden. Volstrekt overbodig natuurlijk dat er ook nog een semiwetenschappelijke verklaring wordt gegeven voor de kwaal waaraan Marie en haar moeder lijden: een gratuite mix van radioactieve straling en seksueel geweld.

Er worden steeds meer van deze uitgebeende horrorfilms gemaakt, waarin het gruwelijke en het fantastische eigenlijk metaforen zijn voor de rite de passage van jeugd naar volwassenheid. Nieuw daarin is ook de uitgebreide aandacht voor het romantische aspect. De suggestie wordt gewekt dat ware liefde misschien niet het monster kan verslaan, maar toch zeker kan bedwingen, waardoor het voor de beauty veilig is om eens per maand ook een beest te zijn. Zo wordt ook de horror tot sprookje getemd.