Meer mop dan verhaal

De jazzplaat waar hij zich het liefst even een uurtje mee wil opsluiten heet Me, Myself and I, dus dan weet je het wel. Tandarts Michel (Christian Clavier) is het niet gegund om alleen te zijn. Maar heeft hij het wel verdiend? Zijn vrouw – type neurotische Parisienne – heeft hem dringend iets te vertellen, zijn minnares loopt aan zijn kop te zeuren, er is iemand met de leidingen bezig, de onderbuurman wil een feestje geven en de Spaanse huishoudster, nou ja, die zit erin om de Spaanse huishoudster te zijn.

Regisseur Patrice Leconte baseerde zijn laatste film op een hittoneelstuk, en ook de film trok in Frankrijk al volle zalen. Het is een klassieke, hyperactieve klucht met veel openslaande en dichtzwaaiende deuren, half afgemaakte conversaties en een parade aan misverstanden in de traditie van Molière en Feydeau. Dat kunnen ze wel, die Fransen, met het ritme van de taal en de dynamiek van de beweging de muzikaliteit erin houden. Met ouderwets vakmanschap: nadruk op ouderwets. We zijn het niet zo gewend van Leconte, die in het buitenland bekend is met zijn meer precieuze films als Le mari de la coiffeuse (1990) en La fille sur le pont (1999). Hoofdrolspeler Christian Clavier was deze zomer ook al te zien in de huwelijkskomedie Bon Dieu!, en ook Une heure de tranquillité heeft net als die film meer weg van een mop dan van een voldragen verhaal.