Golden Globes en Kardashians billen langs de meetlat

Ik lees graag The Guardian. Die heeft een peloton vrouwelijke columnisten in dienst dat elke cultuuruiting kordaat legt langs wat Opzij ooit de feministische meetlat noemde. Ze waren opgetogen deze week. De uitreiking van de Golden Globes door Tina Fey en Amy Poehler was uitgedraaid op een feministische triomf. Vanwege leuke grappen over George Clooney, Bill Cosby en de Schone Slaapster. En een grap over actrice Patricia Arquette, die ageert tegen het opdrogen van rollen voor actrices boven de 40 jaar. „Zij is zó goed in Boyhood, een film die bewijst dat er wel degelijk rollen voor vrouwen ouder dan 40 jaar zijn. Als ze ver voor hun veertigste worden ingehuurd tenminste.”

Zelf zag ik dat feminisme niet zo bij de Globes, maar wat is feminisme? De filmfestivals IDFA en IFFR proberen die vraag in bijprogramma’s vruchteloos te beantwoorden. En in de kolommen van The Guardian blijkt dat alles zowel als vrouwonderdrukkend of als -bevrijdend kan worden ervaren: sluiers, de facelift van Renée Zellweger, de billen van Kim Kardashian. Als columnistes pirouettes over feminisme gaan draaien, weet je al man dat je maar beter glazig kan zwijgen en denken aan de billen van Kardashian.

Daarom is het verbazingwekkend dat oude rot Russell Crowe zich zo uit de tent liet lokken, in een Australisch damesblad nog wel. Crowe, die zichzelf te stram en grijs acht om nog Gladiator te spelen, stelde dat er genoeg rollen voor actrices van 40-plus zijn, hét strijdpunt van nu. „Eerlijk gezegd zijn (de klagers) vrouwen die op 40,45 of 48 nog steeds de ingénue willen spelen.” Kies rollen van je eigen leeftijd, adviseert Crowe. Zoals Meryl Streep, of Helen Mirren.

Oeps. Actrices en feministische bloggers wierpen zich op Crowe en zijn ‘white male privilege’. Er werden weer karrevrachten seksistische Hollywoodstatistieken aangehaald, zoals een onderzoek van Vulture waaruit blijkt dat acteurs tot hun zestigste filmromances beleven met actrices van 20 of 30, en hooguit een uitzondering maken voor een Oscarkanon als Meryl Streep. Crowe zwijgt er nu over. Geen idee waaraan hij denkt.

Maar het klopt natuurlijk: acteurs blijven veel langer in trek. Daar helpt geen botox aan, noch een verbod op het publiceren van leeftijden, zoals actrice Junie Hoang van filmsite IMDb eist omdat ze op haar 43ste nog in tienerkomedies wil spelen - daar heeft Crowe weer een punt. Probleem is dat film attitudes weerspiegelt, niet verandert. En zeker Hollywoodfilms, die zeer zorgvuldig op de wensen van het publiek worden toegesneden. Actrices nemen het op tegen een miljoen jaar sociale en genetische programmering die bepaalt dat de vrouw haar partner selecteert op succes en de man op vruchtbaarheid. Daarom gaat Kardashian op de foto met geoliede billen. Het zou wel helpen als dat niet als een vorm van feminisme wordt gezien. Dat is zo verwarrend.