LA of NY: iedereen zoekt zichzelf

Homo of hetero, in de nieuwe seizoenen van Girls en Looking is niemand echt tevreden en blijkt liefde soms een last.

Links: zal Hannah (Lena Dunham) haar relatie met de contactgestoorde Adam (Adam Driver) kunnen redden? Rechts: Agustín ( Frankie J. Alvarez, links),Patrick en Dom delen een afterpartymomentje.
Links: zal Hannah (Lena Dunham) haar relatie met de contactgestoorde Adam (Adam Driver) kunnen redden? Rechts: Agustín ( Frankie J. Alvarez, links),Patrick en Dom delen een afterpartymomentje.

‘Je moet geen laffe trut zijn voor dit werk. Dat gejank. Dat getril. Hoe daarmee op!” In de eerste aflevering van het nieuwe seizoen van de tv-serie Girls krijgt Marnie (Allison Williams), na een mislukt zangoptreden in een café, een veeg uit de pan van een goede vriend. Terwijl de wannabe zangeres buiten staat te snikken, toont de gevoelige Elijah dit keer geen begrip voor de zieleroerselen van de verwende Marnie. „Als je op het podium gaat, moet je overal schijt aan hebben. Wat hebben Judy Garland en Lady Gaga met elkaar gemeen?” „Ze zijn allebei blank?”, stamelt Marnie. „Nee. Het zijn bad bitches die lak hebben aan wat mensen denken.”

En daarmee is de toon gezet. Ging het in de voorgaande seizoenen van Girls – het vierde seizoen is tegelijkertijd met het tweede seizoen van de tv-serie Looking vanaf deze week te zien bij HBO – al over vier blanke hipstervriendinnen die in New York druk bezig zijn iemand te worden. In dit nieuwe seizoen wordt de zoektocht naar ‘het ik’ nog wat verder opgeschroefd.

Hannah (schrijfster en hoofdrolspeelster Lena Dunham) verlaat New York voor de prestigieuze Iowa Writers’ Workshop in de hoop een groot schrijfster te worden. Daarmee stelt ze de wankelende relatie met haar vriendje en beginnend acteur Adam (Adam Driver) op de proef. Marnie jaagt een muzikale carrière na, de neurotische, net afgestudeerde Shoshanna (Zosia Mamet) soliciteert op iedere baan en Jessa (Jemima Kirke) doet waar ze al drie seizoenen lang goed in is: vaag zijn.

Iedereen is, kortom, weer vreselijk druk met zichzelf. Precies hetzelfde geldt voor de hoofdrolspelers uit Looking, een serie over drie homo’s in San Francisco en ook wel bekend als ‘de Girls-serie voor gays’. Hoofdpersonen Patrick (Jonathan Groff), Agustín (Frankie J. Alvarez) en Dom (Murray Bartlett) zijn even hard zoekende naar zichzelf als hun lotgenoten aan de Oostkust. In een stad waar de welvarende nerds van Silicon Valley de appartementen overnemen en het voor creatievelingen steeds lastiger wordt te overleven, proberen ze alledrie hun bestaan op te bouwen.

Dom krijgt, na de opening van zijn restaurant, te maken met financiële problemen, Patrick klooit aan met zijn homoseksuele baas en de mislukte kunstenaar Agustín zoekt na zijn gestrande relatie naar liefde bij de HIV-positieve Eddie.

Toch meent Alvarez (31), die ter promotie van het nieuwe seizoen van Looking even in Amsterdam was, dat beide series niet echt met elkaar zijn te vergelijken. „Veel mensen hebben moeite met de beslissingen die de meiden in Girls maken. Ze kiezen vaak voor zichzelf. Het is veel makkelijker te houden van de hoofdpersonen uit Looking.”

Dat laatste klopt zeker. The Huffington Post noemde Looking dit weekend „een van de liefste en meest romantische shows op televisie” en een serie die „de complexiteit en de nieuwsgierigheid van seksuele relaties het beste weergeeft.”

Ook Entertainment Weekly oordeelde positief over Looking en concludeerde: „Iedereen is zo kwetsbaar in de zoektocht naar liefde dat het zeer authentiek overkomt.” Dat laat onverlet dat de seksuele scènes (anale seks, fellatio) in Looking een stuk confronterender zijn dan in Girls, maar de emotionele diepgang tussen de personages is tegelijkertijd een stuk groter.

Voor Alvarez, heteroseksueel en afkomstig uit een artistiek Cubaans milieu, maakt het eigenlijk niet zoveel uit of zijn personage een homo of hetero is. „Dat persoonlijke geworstel van Agustín is iets universeels, dat zie je heel vaak onder jongeren. In het eerste seizoen lijkt het zelfs alsof hij werkelijk nergens om geeft. Agustín is erg onzeker en laat zich binnen de kunstenaarsscène te veel leiden door de mening van anderen.” Die zoektocht gaat in het tweede seizoen een nieuwe richting op. „Agustín trekt zich minder aan van wat anderen van hem vinden. Hij ziet dat hij zichzelf moet aanpakken en zichzelf helemaal moet afbreken en opnieuw uitvinden.”

Wat dat betreft draaien beide series dus wél om een soortgelijk thema: alle personages worstelen immers met hun identiteit en zijn op zoek naar wie en wat ze moeten zijn. Toch ziet Alvarez daarin een verschil: „De hoofdrolspelers uit Girls zijn twintigers en gewend om door hun ouders in de watten te worden gelegd. De jongens van Looking zijn dertigers met de nodige levenservaring. Zij hebben zich al door problemen heen geworsteld. Hun homoseksualiteit zorgt ervoor dat ze op jonge leeftijd al met identiteitskwesties hebben gestoeid en al duidelijker stelling hebben moeten nemen over wie of wat ze zijn.”

Wat dat betreft hebben de dames van Girls het inderdaad moeilijker. Het verklaart ook waarom Jessa in de nieuwe aflevering eens flink uit haar slof schiet tegen Hannah. Terwijl onze schrijfster kort daarvoor nog van Jessa verlangde dat ze in New York zou blijven met de rest van de vriendengroep, gaat ze er nu zelf vandoor. Egoïstisch? Zeker. Maar dat Hannah voor zichzelf kiest, vindt Jessa niet eens het probleem. Het is die valse bezorgdheid om de ander, terwijl bij Hannah uiteindelijk alles om haar draait, waar Jessa een bloedhekel aan heeft. „Als je alleen wilt zijn, doe dat dan. Daar zit niemand mee”, meldt ze haar vriendin. En daarin schuilt precies het probleem: iedereen wil de ruimte krijgen om zichzelf te ontdekken, ondertussen hunkert iedereen ook naar liefde. Een balans tussen deze twee ‘noodzakelijke kwaden’ weet geen van hen te vinden. Niet aan de oostkust, noch aan de westkust.