De politie is druk met bejaarden en pudding

Flauwe grappen en korte, hilarische momenten wisselen zich af in comedyserie.

Het team van Brooklyn Nine-Nine: ogenschijnlijk dynamisch maar bijzonder inefficiënt. Met in het midden detective Jake Peralta (Andy Samberg)
Het team van Brooklyn Nine-Nine: ogenschijnlijk dynamisch maar bijzonder inefficiënt. Met in het midden detective Jake Peralta (Andy Samberg)

‘Die Hard is de beste politiefilm. Een diender lost in zijn eentje alle problemen op. Mijn leven in een notendop.’

Opscheppen kan detective Jake Peralta (Andy Samberg) als de beste. In de serie Brooklyn Nine-Nine speelt Samberg – komiek en schrijver van de comedyshow Saturday Night Live – een fanatieke, zelfingenomen agent die erop kickt dat hij de meeste arrestaties van het hele politieteam op zijn naam heeft staan. Als intense uitslover maakt Peralta bovendien de hele dag grappen over anderen, volgt geen bevelen op en daagt continu zijn nieuwe baas uit, de strenge, emotieloze Captain Holt. Een ettertje dus, ook al heeft hij wel een soft spot, want als het erop aankomt laat Jake zich ook van zijn gevoelige kant zien. Maar zielig? Nee. Dat is deze detective nooit. Want voor je het weet heeft hij alweer een domme grap of een irritant geluid gemaakt.

Brooklyn Nine-Nine, sinds afgelopen augustus al te zien op Comedy Central, speelt zich af op een politiebureau in het 99ste district in Brooklyn. In tegenstelling tot series als Law & Order, LA Heat, of CSI, gaat de comedy vooral over onderling gedoe op de burelen van het politiestation. In iedere aflevering is er wel iets aan de hand – een overval, een autodief, een afgebrand restaurant – maar uiteindelijk is dat nauwelijks van belang. Alles draait om de agenten zelf, hun tics en rare eigenschappen. En als er wel een moordzaak wordt besproken, gaat het in mum van tijd over irrelevante zaken. Zo wordt in de eerste episode de moord op delicatessenimporteur Henry Morgenthau behandeld. Jake, die de schoonmaakster over het lijk heeft geïnterviewd, toont een foto van haar. In een close-up blijkt dat er ‘iets supergoors’ op haar kin kleeft. En dan breekt de discussie onder de collega’s los: was het flan of bitterkoekjespudding? Waarom hebben oude mensen vaak vieze dingen op hun kin hangen? Met als eindconclusie dat ‘bejaardensmurrie’ een veel voorkomend probleem is onder ouderen.

Hilarisch en absurdistisch? Jazeker. En inderdaad, per aflevering is er wel een moment waarop je in lachen uitbarst. Toch gaat het uitgestreken gezicht van Samberg, met zijn immer optimistische, zelfingenomen gedrag, op een gegeven moment vervelen. Ook andere personages, zoals Sambergs stoere collega Rosa, de immer norse homoseksuele Captain Ray Holt (André Braugher, bekend van Law & Order) en de stoere maar getraumatiseerde sergeant Terry zijn aanvankelijk leuk vanwege hun eendimensionale karakters maar na tien afleveringen is de rek er al een beetje uit.

De jury van de Golden Globes heeft vorig jaar dan ook wat te vroegtijdig gereageerd door deze nieuwe serie meteen te belonen met de award voor Beste Comedy. Ook Samberg kreeg meteen een Golden Globe voor Beste Mannelijke Hoofdrol. Onterecht, want beter dan populaire shows als The Big Bang Theory en Modern Family is deze serie niet. Wel leuk zijn de parodieën op oudere politieseries. Geregeld zijn er flashbacks waarin de knorrige Captain Holt ineens met een enorme afro en gehuld in een funky seventies outfit à la Hill Street Blues weer een beroemde serialkiller inrekent. Extra hilarisch omdat de baas van het politiestation elke scène even emotieloos speelt. Holt werd vorig jaar dan ook terecht genomineerd voor een Emmy, zijn eenvoudige acteerstijl is een stuk overtuigender dan die van de aandachtsgeile Samberg.