Waar gaan we heen? Racey Stacey weet ’t niet

Racen door de woestijn is teamwork. Bij oliehandelaar Hans Stacey loopt de navigatie allesbehalve soepel. „We zitten niet op dezelfde golflengte.”

De Zuid-Afrikaanse Toyota-coureur Giniel De Villiers in actie in het noorden van Chili.
De Zuid-Afrikaanse Toyota-coureur Giniel De Villiers in actie in het noorden van Chili. Foto AFP

De spanningen liepen gisteren hoog op in de truck van de Brabander Hans Stacey. De achtste etappe in de Dakar Rally over woest, zanderige terrein tussen het hooggelegen Uyuni in Bolivia en Iquique aan de Chileens kust was al zwaar, maar in de cabine ontbrak ook nog eens gemeenschappelijk richtinggevoel van de teamleden. Resultaat: navigatiefouten en daardoor tijdverlies. „Het podium is volledig uit beeld”, somberde Stacey na afloop in het bivak. Zijn achterstand op de leider in het klassement, de Rus Ayrat Mardeev, is ruim twee uur en ook de nummers twee en drie zijn nauwelijks in te halen. Stacey (Iveco) is bij de trucks nog wel de beste Nederlander. Hij staat zesde.

De oliehandelaar uit Best rijdt in de rally door Argentinië, Bolivia en Chili met een nieuw team dat allesbehalve soepel op elkaar is ingespeeld. En dat wreekt zich vooral bij de navigatie. De teams moeten vooral in de woestijn razendsnel de juiste koers kunnen kiezen uit een veelheid van informatie: routeboek, GPS, en kompas. En dat in barre omstandigheden.

Volgens de Belgische navigator, Serge Bruynkens, verliep de etappe aanvankelijk voorspoedig en wist het team goed de weg te vinden in een wirwar van oude sporen. Totdat Stacey, bijgenaamd Racey Stacey, het niet vertrouwde en zonder overleg weer oude sporen ging volgen. „Daar hebben we ons toen vastgereden en veel tijd verloren”, vertelde Bruynkens na afloop tegenover het Belgische dagblad De Morgen.

Volgens de navigator was de sfeer niet bepaald gezellig aan boord. De samenwerking liet opnieuw te wensen over. „Hans vindt dat het tijdverlies vaak te wijten is aan navigatiefouten terwijl ik van oordeel ben dat hij soms ondoordacht te werk gaat een daardoor te veel van het materiaal eist. Ik ben ontgoocheld omdat ik de zwarte piet toegeschoven krijg voor het tijdverlies terwijl wij allemaal fouten maken.” Bruynkens’ analyse in De Morgen: „We zijn een nieuw team en zitten niet op dezelfde golflengte. Dat is een vaststelling die zowel Hans als ikzelf maak. De mayonaise pakt maar schift een beetje door de hitte.”

Trucker Gerard de Rooy eindigde gisteren als tweede na de Rus Edoeard Nikolajev die zijn vijfde dagzege boekte. De Rooy gaf in zijn Iveco uiteindelijk iets meer dan elf minuten toe op de winnaar. Hij werd zaterdag ook al tweede in de zevende etappe. Toen was een andere Rus, regerend kampioen Andrei Karginov, hem voor. Karginov, net als Nikolajev rijdend in een Kamaz, werd gisteren derde met ruim drie minuten achterstand op De Rooy.

„Het liep goed, al waren de eerste 160 kilometer over een enorm slechte piste”, reageerde De Rooy vanuit Chili.

De motorrijders hadden het flink te verduren tijdens de zevende proef, het eerste deel van de marathonetappe maar Uyuni op 3.000 meter hoogte. Doordat het zaterdag, toen de auto’s de 321 kilometer lange route reden terwijl zijzelf hun rustdag hadden, noodweer was geweest, was het spiegelglad. Vooral in het tweede deel kregen de motorrijders ook te maken met moddergaten, die af en toe forse sprongen vereisten.

Motorcoureur Frans Verhoeven had last van keelpijn. Een gevolg van de voortdurende wisselingen in temperatuur en hoogte. „Het verschil is soms 30 graden op een dag. Ik ben dus wel blij dat ik voor de zware regen binnen ben. In de laatste kilometers begon het wat te spetteren. Ik was nog niet binnen of het barstte los”, liet hij via zijn team weten.

Bij de auto’s moest klassementsleider Nasser Al-Attiyah uit Qatar ruim 2,5 minuut toegeven op de dagwinnaar, maar verstevigde wel zijn koppositie.