Pas op 16 mei iets leuks

‘Weet je wat het is’, zei mijn oma altijd als ze een nieuwe editie van Het aanzien van... doorbladerde: ‘Vroeger stond het vol met leuke berichten, maar tegenwoordig is het alleen nog maar rampen en ellende.’ Wat dat betreft is het maar goed dat ze Het aanzien van 2014. Twaalf maanden wereldnieuws in beeld niet meer heeft hoeven meemaken, want de nieuwe editie van het onovertroffen jaarboek begint met een wel erg lange rampenparade.

Pas op 16 mei (pagina 70) vinden we het bericht over de tweede georganiseerde ‘rokjesdag’ in Frankrijk.

Voor rokdragende mannen althans, waarbij auteur Han van Bree zijn verslag van die actie soepel verknoopt met de vrouw met baard die het Songfestival won, en een mooie observatie die het boek eeuwigheidswaarde geeft: ‘De moderne man droeg weliswaar weer een baardje, maar om een echte hipster te zijn ook een quasi nonchalante haarknot (links). Het kostte overigens wel heel wat werk om er zo uit te zien!’

En dan wéét je tijdens het lezen al dat de grote ramp nog moet komen, op 17 juli. Die wordt, óók geheel in de traditie van de reeks, geserreerd beschreven – inclusief de correcties op het aanvankelijke beeld van ‘gehannes’ met de stoffelijke overschotten. In het algemeen is de reeks al een halve eeuw een toonbeeld van waardenvrije journalistiek (of geschiedschrijving). Al sluipt er af en toe gif tussen de regels, zoals in de alinea uit de inleiding die volgt op de iconische foto van het koninklijk paar met Vladimir Poetin in het nationale bierhuis te Sotsji.

Voer voor close-readers: ‘Het Nederlandse koningspaar had een oproep genegeerd om Sotsji te boycotten vanwege de beroerde mensenrechtensituatie in Rusland; waar onder meer opposanten van de regering en homoseksuelen het leven danig zuur werd gemaakt. Andere staatshoofden, onder wie de Amerikaanse president Barack Obama, hadden wel gehoor gegeven aan het verzoek weg te blijven op de Spelen. Maar de Nederlandse regering onder aanvoering van minister-president Mark Rutte (VVD) koos ervoor de dialoog met Rusland ‘open te houden’. Een maand later lijfde Rusland het bij Oe-kraïne horende schiereiland de Krim in – omdat de overwegend pro-Russische bevolking daarom had gevraagd in een volkenrechtelijk dubieus referendum. De ‘dialoog’ had weinig opgeleverd.’

De uiteenzetting is geheel feitelijk, maar de boodschap is helder: dit is een reprimande. Want Het aanzien is de baas van de geschiedenis.