Niet te snel Mathieu, zegt Adrie

Mathieu van der Poel (19) is de Nederlands kampioen bij de senioren. Vader Adrie ziet hem nog liever even bij de beloftes.

Door de modder moest er gisteren in Veldhoven veel gelopen worden. Voor veel coureurs werd het een marteltocht, niet voor nationaal kampioen Mathieu van der Poel.
Door de modder moest er gisteren in Veldhoven veel gelopen worden. Voor veel coureurs werd het een marteltocht, niet voor nationaal kampioen Mathieu van der Poel. Foto Chris Keulen

Als een tractor ploegt Mathieu van der Poel (19) door de Brabantse blubber. Zijn machtige benen blijven doormalen; overmacht op de krappe en zompige bospaadjes. Elegant onder alle omstandigheden, hoe zwaar ook door de vele regen. Waar de concurrentie ploetert en schokschoudert, houdt de jonge veldrijder zijn bovenlichaam stil en sierlijk naar voren gebogen.

Waterige klodders blubber vliegen op als Van der Poel voorbij rent, zijn crossfiets over de schouders geslagen. Op veel delen van het parcours zijn de coureurs gedwongen af te stappen door de nattigheid. Af en toe lijken de Nederlandse kampioenschappen veldrijden op de NK modderlopen.

Voor veel achterliggers is de wedstrijd een marteltocht, uitrijden is al een prestatie. Niet voor Van der Poel. Het supertalent komt na een show van een uur als eerste over de finish. Onder zijn petje een eigenwijs jeugdig koppie, met blond haar en blauwe ogen. „Nederland heeft een nieuwe wereldtopper, maar boven de Moerdijk weten ze het nog niet”, schreef columnist Hugo Camps onlangs in deze krant. Mathieu van der Poel is een nieuw fenomeen in het veldrijden. De Belgen – waar de sport enorm populair is – vrezen hem al een tijdje. Gisteren brak Van der Poel definitief door. In Veldhoven won hij het NK bij de senioren. Marianne Vos deed bij de vrouwen – voor de vijfde keer op rij – hetzelfde.

Familiefeestje

Het werd een familiefeestje. Van der Poels 22-jarige broer David eindigde als tweede, voor Lars van der Haar. De sport zit in de genen van de broers. Ze zijn nageslacht van wielerkampioenen. Vader is Adrie van der Poel (55), één van de beste Nederlandse oud-wielrenners, die in 1996 wereldkampioen veldrijden werd. Direct na die titel nam hij zijn toenmalige éénjarige zoontje Mathieu in de armen.

Moeder van de twee jongens is Corinne, dochter van de Franse wielerlegende Raymond Poulidor, winnaar van de Ronde van Spanje en drie keer tweede in de Tour de France. Veldrijden is een gezinsoperatie bij de familie Van der Poel. Van jongs af aan nam Adrie zijn zoons mee naar crosswedstrijden. Nu rijden beiden voor de Belgische wielerploeg BKCP-Powerplus, waar hun vader hen begeleidt.

Adrie van der Poel bezig zien tijdens een wedstrijd is een attractie op zich. Bij de materiaalpost vliegt hij heen en weer met fietsen. Per rondje wisselen zijn jongens twee keer van fiets, in de tussentijd spuit hij snel de slik eraf en haalt een doekje over de derailleur. Nog even wat kruipolie erop. Dan komt Mathieu eraan, snelle fietswissel, voorsprong doorgeven en een laatste schreeuw: „Geconcentreerd blijven!” Hij is zo fanatiek dat Van der Poel ieder moment zelf een fiets lijkt te willen pakken.

Geen lyrische verhalen

Bij de huldiging ontbreekt pa. Hij staat even verderop bij de grote witte camper van de ploeg alweer de fietsen schoon te maken. Zijn regenpak zit onder het sop en de modderspetters. Verwacht van Van der Poel geen lyrische verhalen over natuurtalent Mathieu. Hij is extreem voorzichtig met hem, om te voorkomen dat het té snel gaat en Mathieu uiteindelijk ten onder gaat aan de druk.

Natuurlijk is hij trots. „Ik was op die leeftijd nog niet zo goed als hij nu is”, zegt hij. „Hij kan geweldig afzien, hij is een echte doorbijter.” Maar pas op, het is stap voor stap, zegt hij keer op keer.

In aanloop naar de NK had hij een discussie met zijn zoon: pa wilde liever dat Mathieu nog bij de beloften (tot 23 jaar) zou rijden in plaats van bij de elite. „Hij moet nog kind kunnen zijn, ik wil graag dat dat speelse erin blijft”, zegt Adrie. „Dat hij geen stress heeft. Dan doet hij er maar een jaartje langer over.”

Maar Mathieu, die over een week 20 wordt, is ongeduldig en wil koersen tegen de grote jongens. Hij besliste uiteindelijk zelf dat hij op de NK bij de elite zou rijden. En zie het resultaat. Bij de beloftes lijkt hij weinig meer te zoeken te hebben.

Voor de wereldkampioenschappen veldrijden, op 1 februari in het Tsjechië, loopt dezelfde discussie: wel of niet bij de senioren? Mathieu wil graag, pa kiest voor de beloftenrace. Over twee weken moet de keuze doorgegeven zijn aan de internationale wielerunie UCI. Vandaag overlegt Mathieu met bondscoach Johan Lammerts. Als hij meerijdt bij de elite, is hij een outsider voor de wereldtitel.

Mathieu luistert wel naar zijn vader. „Misschien ben ik iets te gretig”, zegt hij met een mengeling tussen Vlaams en Brabants. „Ik moet oppassen dat ik niet te veel stappen oversla.” Het leek alsof hier vader Adrie sprak.