Niet langer een belofte maar al een fenomeen

Mathieu van der Poel (19) won gisteren het NK veldrijden. Zijn vader Adrie, oud-wereldkampioen, ziet hem het liefst rijpen bij de beloften. Maar Mathieu wil graag koersen tegen de grote jongens.

De pas negentienjarige Mathieu van der Poel is een groot talent, zelfs in België wordt hij gevreesd. Foto ANP
De pas negentienjarige Mathieu van der Poel is een groot talent, zelfs in België wordt hij gevreesd. Foto ANP

Als een John Deere-trekker ploegt Mathieu van der Poel (19) zich door de Brabantse blubber. Zijn machtige benen blijven doormalen. Overmacht in de krappe en zompige bospaadjes. Elegant onder alle omstandigheden, hoe zwaar ook door de vele regen. Waar de concurrentie ploetert en schokt met de schouders, zit hij met zijn stille bovenlichaam sierlijk naar voren gebogen.

Waterige klodders blubber vliegen op als Van der Poel voorbij rent, zijn crossfiets over de schouders geslagen. Op grote delen van het parcours moeten de coureurs noodgedwongen afstappen door de nattigheid. Af en toe lijkt het Nederlands kampioenschap veldrijden een soort NK modderlopen.

Marteltocht

Voor veel achterliggers is de wedstrijd een marteltocht, uitrijden is al een prestatie. Niet voor Van der Poel. Het supertalent komt na een one man crossshow van een uur als eerste over de finish, zoals Marianne Vos dat bij de vrouwen doet. Onder zijn petje verschijnt een eigenwijs jeugdig koppie, met blond haar en blauwe ogen.

„Nederland heeft een nieuwe wereldtopper, maar boven de Moerdijk weten ze het nog niet”, schreef columnist Hugo Camps onlangs in NRC Handelsblad. Mathieu van der Poel is een nieuw fenomeen. In België, waar veldrijden enorm populair is, vreest men hem al een tijdje. Gisteren brak Van der Poel definitief door. In Veldhoven, onder de rook van Eindhoven, won hij het NK bij de senioren.

Het werd een familiefeestje. Zijn 22-jarige broer David van der Poel eindigde als tweede, vóór Lars van der Haar. De sport zit in de genen bij de broertjes. Ze zijn nakomelingen van wielerkampioenen. Vader is Adrie van der Poel (55), een van de beste Nederlandse oud-wielrenners die in 1996 wereldkampioen in het veldrijden werd. Direct na die titel nam hij zijn toen eenjarige zoontje Mathieu in de armen.

Moeder van de twee jongens is Corinne, dochter van de Franse wielerlegende Raymond Poulidor: winnaar van de Ronde van Spanje en drie keer tweede in de Tour de France. Veldrijden is een familieoperatie bij de familie Van der Poel, van jongs af aan: Adrie nam zijn zoons vroeger al mee naar crosswedstrijdjes. Nu rijden ze voor de Belgische wielerploeg BKCP-Power-plus, waar hun vader ze begeleidt. Hem in actie zien tijdens een wedstrijd is een attractie op zich.

Bij de materiaalpost vliegt Adrie heen en weer met fietsen. Per rondje wisselen zijn jongens twee keer van fiets, in de tussentijd spuit hij met een hogedrukreiniger snel de vele slik eraf en haalt een doekje over de derailleur. Nog even wat kruipolie erop. Dan komt Mathieu eraan, snelle fietswissel, voorsprong doorgeven en een laatste schreeuw: „Geconcentreerd blijven!” Hij is zo fanatiek dat hij ieder moment zelf een fiets lijkt te willen pakken om mee te crossen.

Bij de huldiging ontbreekt pa. Hij staat even verderop bij de grote witte camper van de ploeg alweer de fietsen schoon te maken. Zijn zwart-blauwe regenpak zit onder het sop en de modderspetters. Verwacht van de boerenzoon uit Brabant geen lyrische verhalen over natuurtalent Mathieu, hij is extreem voorzichtig met hem. Hij wil voorkomen dat het te snel gaat met Mathieu en dat de renner uiteindelijk ten onder gaat aan de druk.

Natuurlijk is vader Adrie trots. „Ik was op die leeftijd nog niet zo goed als hij nu is. Hij kan geweldig afzien, hij is een echte doorbijter.” Maar pas op, het is stap voor stap, zegt hij keer op keer. In aanloop naar het NK had hij een discussie met zijn zoon: pa wilde liever dat Mathieu nog bij de beloften (tot 23 jaar) zou rijden in plaats van bij de elite. „Hij moet nog kind kunnen zijn, ik wil graag dat dat speelse erin blijft en dat hij geen stress heeft. Dan doet hij er maar een jaartje langer over.”

Meedoen bij de senioren op WK?

Maar Mathieu, die over een week 20 wordt, is ongeduldig en wil koersen tegen de grote jongens. Hij besliste uiteindelijk zelf dat hij op het NK bij de elite reed. En zie het resultaat. Bij de beloftes lijkt hij weinig meer te zoeken te hebben. Voorafgaand aan het wereldkampioenschap veldrijden van 1 februari in het Tsjechische Tabor loopt nu dezelfde discussie: wel of niet meedoen bij de senioren? Mathieu wil graag, pa kiest liever voor de beloftenrace.

Over een kleine twee weken moet de keuze doorgegeven zijn aan de internationale wielerunie UCI. Vandaag overlegt Mathieu met bondscoach Johan Lammerts. Als hij meerijdt bij de elite, is hij een outsider voor de wereldtitel.

Mathieu luistert wel naar zijn vader. „Misschien ben ik iets te gretig”, zegt hij in een mengeling van Vlaams en Brabants – de familie woont net over de grens in België. „Ik moet oppassen dat ik niet te veel stappen oversla. Ik moet voorzichtig zijn.” Het leek even de beschermende vader Adrie van der Poel zelf die sprak.