Intrigerende mystieke gloed

De cd Soyons plus vite met werken van componist Daan Manneke is een nogal eclectische verzameling. Solowerken, het strijkkwartet Arc I, een klein oratorium. Het is wel een móóie verzameling, met een hoofdrol voor de leden van het Van Dingstee Kwartet, dat eerder al het aan hun opgedragen strijkkwartet Arc III van Manneke op cd zette. Het titelstuk Soyons plus vite, in 1991 geschreven voor sopraansax, werd twintig jaar later voor besklarinet bewerkt door Coen Stuit, die het hier met flair uitvoert. De titel komt uit een van de late, Franstalige gedichten van Rilke en roept op „de tijd te benutten met liefde en kunst, want snel gaat het leven”, aldus Manneke in een aantekening. Mannekes muziek, vanzelfsprekend zonder voor de hand liggend te zijn, is aangenaam onopdringerig en heeft een intrigerende mystieke gloed. Pièce de résistance is het oratorium Seven last words (2010), prachtig gezongen door Studium Chorale o.l.v. Hans Leenders.