Ballades en springerigheid

De jonge Limburgse band Afterpartees speelt muziek voor de moshpit. Nummers als Candy Color Wearin’ Weirdos en Bathroom Floor op de debuut-cd Glitter Lizard zijn bedoeld om bij te springen. De groep put daartoe uit oude punkbronnen, met als voorbeeld The Buzzcocks en The Undertones. Het leidt tot ruige liedjes als omlijsting van een melodieuze kern. De zang van voorman Niek Nellen heeft een schorre rand, en scheurt lekker langs zijn opgewonden frasen. Een zekere voorspelbaarheid schuilt in de gitaarpartijen, die rechtstreeks uit 1977 lijken te komen, en soms in de opbouw van de nummers. Maar het vijftal speelt ook ballades, zoals Wonderwall (Floating) en Stuck on the Nightshift, die verrassen door Nellens smachtende zang en de toevoeging van een huilerig orgeltje. Dat is een welkome afwisseling op de bekende moshformule.