Raamvertelling

Fotograaf Allard de Witte verzamelt ramen en ordent ze. Wat zou er in die huizen gebeuren?

Ieder huis heeft een raam en bijna ieder raam past in een serie. Ja, ook uw raam, ook als u denkt dat aan uw raam niets bijzonders te zien is. We kunnen het woord venster hier nu eens fijn zowel letterlijk als metaforisch gebruiken, want uw raam is een venster naar uw ziel. Of naar uw identiteit, zo u wilt.

Allard de Witte begon drie jaar geleden met het fotograferen van ramen. Het duurde even voordat hij bedacht dat hij ze in types wilde ordenen, en niet bijvoorbeeld per straat. Overal in Amsterdam zocht en vond hij ramen. Natuurlijk zijn ramen overal, maar ze moesten wel in een categorie passen en zich op de begane grond bevinden, zonder tuin ervoor. De ramen in zijn eigen buurt, de Watergraafsmeer in Amsterdam, bleken vanwege hun hoogte uitermate geschikt, maar hij vond materiaal in de hele stad. In Noord zag hij veel zilverkleurige Luxaflex. „Er waren ook straten waar mensen elkaar duidelijk gekopieerd hadden, daar zag je ineens overal orchideeën of plakfoliepoezen.” Met alle vitrages die hij fotografeerde had hij wel een catalogus kunnen vullen.

Allard de Witte is vooral geboeid door mensen die iets willen laten zien aan de wereld: de geboorte van een kind, de voorkeur voor een politieke partij, hun liefde voor porselein, hun artistieke vaardigheden. Sommige mensen willen misschien wel niks laten zien, en proberen de buitenwereld ieder zicht op hun binnenwereld te ontnemen. En daarmee vertellen ze dan weer meer dan ze willen.

Martine Kamsma