Bitterzuur wild rood

Harold Hamersma proeft ruig fruit in een Australische biodynamische wijn.

Paxton 2012, Well of Wine,Wellofwine.nl, 18,95 euro
Paxton 2012, Well of Wine,Wellofwine.nl, 18,95 euro

Misschien wel het meest lezenswaardige Nederlandse tijdschrift over eten en drinken is het eigenzinnige Bouillon! magazine. Al twaalf jaar biedt het kwartaalblad ‘leesvoer voor lekkerbekken’. Van snobisme is nimmer sprake en er wordt ook niet geschroomd om kritisch naar het eigen metier te kijken. „Mooi natuurlijk al die aandacht de laatste tijd voor eten en drinken, maar wel erg veel”, schrijft hoofdredacteur Will Jansen in de recentste uitgave. Hij laat John Lanchester aan het woord. De eetschrijver van The New Yorker en The Guardian meent dat foodtrends dom en oppervlakkig zijn: een hype. Gaat vanzelf over, verzekert Jansen ons in zijn hoofdredactioneel commentaar. Hij denkt er echter niet aan om zijn blad al op te heffen. „We blijven gewoon doorgaan u mee te nemen naar de onverwacht mooie dingen rondom eten en drinken.”

Aldus bood het decembernummer een kijkje achter de schermen van De Pasteibakkerij voor handgemaakte charcuterie van voormalig culinair journalist Diny Schouten en Floris Brester. Met veel belangstelling las ik over wijn uit de Himalaya. En ik bladerde tegen een oude bekende aan, Remke de Lange, wijnjournalist en vinoloog. Haar proeven van bekwaamheid heb ik eerder in zowel droge als in vloeibare vorm tot mij genomen. In 2013 schreef ze Tussen de druiven, een vermakelijk boek waarin zij verslag doet van haar verblijf tussen de wijnmakers in Australië. Tijdens het lezen proefde ik Rem’s Row 2010, door haar zelf gemaakt van een eigen rijtje shirazdruiven in McLaren Vale. Haar bijdrage gaat nu echter over biologische wijn in het algemeen. Er zijn cijfers, ranglijsten en weetjes. De Lange probeert bovendien de wirwar van vele ‘groene’ keurmerken te ontwarren.

Dat zij daarbij het Australische keurmerk NASAA over het hoofd heeft gezien, neem ik haar niet kwalijk. Voordat ik kennismaakte met Paxton 2012 was deze biodynamische certificering mij ook onbekend. Maar door deze blend van shiraz-grenache vergeet ik ’m niet meer. In alles het tegenovergestelde van de Australische rode door restsuiker platgewalste eenheidswijnen die ons overspoelen. Ruig, wild fruit in plaats van opgepoetste vruchtjes in plastic supermarktbakjes. Bitters en zuren in plaats van zoetjes en knievallen. Wilde gisten in plaats van gecultiveerde smaakmakers.