Wordt Marine Le Pen hier beter van?

De ‘nationale eenheid’, die president Hollande en zijn voorganger Sarkozy woensdag uitriepen, loopt vast op de familie Le Pen. Terwijl Marine Le Pen, sinds 2011 de voorvrouw van het Front National, zich met terughoudend commentaar direct na de aanslag aansloot bij de oproep tot saamhorigheid, verbrak haar vader Jean-Marie het politieke staakt-het-vuren enkele uren later al.

„Ik heb geen zin om wat deze regering doet te steunen”, zei hij tegen Le Figaro. De aanslag is „ten dele” te wijten aan „de jarenlange blindheid en doofheid van onze leiders”, aldus de erevoorzitter en oprichter van de nationaal-populistische partij.

Het is precies dit verschil in strategie dat verklaart dat Jean-Marie in zijn lange partijleiderschap nooit de successen heeft gekend die zijn dochter wel heeft. Jean-Marie wilde „vooral treiteren”, zei politicoloog Pascal Perinneau onlangs in deze krant, terwijl het FN onder Marine met een pragmatischer en minder confronterende koers „een machtspartij” is geworden.

FN kan profiteren van aanslag

Want ook zonder het te benoemen kan een aanslag door extremisten met een moslimachtergrond Marine Le Pen in de kaart spelen. Een kiezer die de invloed van de islam in Frankrijk te groot vindt, weet dat hij terecht kan bij de partij die immigratie sterk wil indammen.

Ze zegt ervoor te waken „islamitische medeburgers die gehecht zijn aan onze natie en aan zijn waarden” en „hen die doden in naam van de islam” op één hoop te gooien. Maar uit ieder onderzoek blijkt dat onder de FN-aanhang de angst voor de islam het grootst is.

En was het FN niet sowieso al de grootste partij in de peilingen? Bij de presidentsverkiezingen in 2017 heeft Le Pen een reële kans in de eerste ronde de meeste stemmen te halen. Een tweede ronde kan ze volgens peilingen winnen als ze tegenover de huidige president, François Hollande, zou uitkomen.

Le Pen zoekt goedkeuring

Door zich nu te voegen bij een front van nationale eenheid, daagt Marine Le Pen die traditionele politiek bovendien uit haar een plaatsje aan tafel te gunnen en haar zo een democratisch of ‘republikeins’ goedkeuringsstempel te geven.

Ze kijkt hoe ver dat gaat in een land waar de grote machtsblokken UMP (centrum-rechts) en PS (sociaal-democratisch) gewoonlijk in verkiezingstijd gezamenlijk hindernissen opwerpen om verkiezing van een FN-kandidaat te voorkomen.

Dat gebeurde bijvoorbeeld in 2002 toen Jean-Marie Le Pen ten koste van de linkse kandidaat Jospin de tweede ronde haalde en de PS linkse kiezers opriep dan maar op de rechtse Chirac te stemmen. Als ze nu mag meedoen, waarom dan niet in de tweede ronde in 2017?

Dat lijkt voorlopig een juiste calculatie. Want terwijl president Hollande haar vandaag wel ontvangt om de crisissituatie met haar te bespreken, blijkt bij zijn partij en bij de UMP grote weerstand om het FN ook uit te nodigen deel te nemen aan een ‘marche républicaine’, een demonstratie zondag in Parijs, waarvoor de organiserende linkse partijen alle politieke groepen van Frankrijk hebben betrokken bij de voorbereiding, behalve het FN.

Daarmee, zegt Le Pen nu, is het „concept nationale eenheid totaal ontspoord”. Haar „uitsluiting” is een manier „om de enige politieke beweging die geen enkele verantwoordelijkheid heeft voor de huidige situatie opzij te zetten, net als haar miljoenen kiezers”, zegt ze. De gevolgen daarvan „zullen de kiezers laten horen”, waarschuwde ze in Le Monde.