Opinie

Beuk je buurvrouw neer voor een witte neus bij LIDL Wayne

Rolinde Hoorntje spot trends en geeft tips. Deze week over hoe met parodieën en humor het verlies van een clubhuis wordt verwerkt.

Paul Anti Kalkbrenner komt. Henny Huishoudman lanceert zijn volledig-uit-je-bak-plaat. En LIDL Wayne heeft een eigen stage.

De laatste parodie op het slotakkoord van Club Trouw heet Huishoudbeurs 2015 en bestaat sinds woensdag op Facebook. Kaarten: voorverkoop 20 euro, trouwe Huisvrouwen 10 euro.

Op het menu: sosti, tripkorn, ghburger, amfrietamine en vd kaartsalade.

‘Vorig jaar was Dreft Punk zo goed’ post een jongen boven een filmpje. Iemand vraagt of het hardstyle podium dit jaar weer in handen is van HAK. Een ander waarschuwt voor gevaarlijk waspoeder dat wordt verkocht als cocaïne, straatnaam: ‘witte neus’. En de Sligro geeft ballontrips weg bij de stand, gaat het gerucht.

Huishoudbeurs 2015 escaleerde woensdag. De bestorming van de Facebookpagina leidde negen uur na oprichting tot een officiële reactie: de beste grap kreeg VIP-kaarten voor de enige echte Huishoudbeurs.

Het is de zoveelste parodie op de massahysterie rond het sluiten van Trouw. Twee weken geleden riep DJ Broadcast de Samenwerkende Hulporganisaties al op tot het storten van geld voor de slachtoffers. Maandag verscheen er een stuk op Vice getiteld ‘Kruidvat tot in den dood’. In de hoofdrol: ‘resident’ Ria, een 54-jarige health- & beautyconnaisseur uit Castricum die haar laatste shift achter de kassa draait in het tijdelijke filiaal aan het Hoofddorpplein. ‘Ria neemt haar tijd, ze zoekt met zorg naar de juiste manier om deze shift nog één keer naar een hoogtepunt te brengen. Moeiteloos rekent ze een doosje wattenstaafjes af. Ze glimlacht, haar ogen twinkelen bij het horen van de piep die bevestigt dat de streepjescode is gescand. Ze gaat dit missen.’

De link tussen huishouden in een club en huishouden op de beurs is snel gelegd. Beide gaan over massahysterie en het besef van eindigheid. Maar waar de huishoudbeurs een race tegen de klok is om in zo kort mogelijke tijd met zo veel mogelijk gratis samples buiten te staan, gaat een club juist over het verlangen oneindig deel te zijn van iets. Op de huishoudbeurs beuk je de buurvrouw neer om als eerste de Omo-supertablets in de trolly te kunnen schuiven. In een club bied je de buurman een drankje aan omdat je verbondenheid wil voelen. De huishoudbeurs gaat over consumentisme en kuddegedrag, een club gaat over bezieling en collectiviteit.

De laatste dag op school, de laatste keer crèche, afscheid gaat altijd gepaard met verdriet. Het afbranden van de Roxy of het sluiten van de Paradise Garage leidde ook tot tranen. Maar het verlies van een clubhuis lijkt nog heftiger voor een generatie die steeds minder ankers heeft. Geen kerk, geen gezin, geen baan: alleen een veredelde studio en net te weinig zzp-inkomen om de huur te betalen. We zitten vast in de start-up fase van ons leven. En de Kruidvat als clubhuis lonkt nog niet.