Opinie

Geuren

Ik stap in de auto om mijn zoon en een vriendje naar het zaalhockey te brengen. Ter gelegenheid van de eerste wedstrijd in het nieuwe jaar heb ik oliebollen meegenomen. Zelfgebakken. Onderweg controleer ik mezelf op het licht geuren naar de vette olie – niet zo prettig als je zaalleiding hebt.

In mijn tas moet nog een parfummonstertje rondzwerven. Na wat grabbelen in mijn ongeorganiseerde knapzak vind ik het kleinood, ruik eraan en besluit dat het ermee doorkan.

Niet veel later hoor ik op de achterbank het vriendje zachtjes aan mijn zoon vragen: „Waar ruikt het hiernaar?” Waarop hij antwoordt: „O, dat is de ruitenvloeistof. Lekker, hè?”

Yvette Polman