Fictie of autobiografie?

De Nederlandse bioscooppremière van dit merkwaardige docudrama over de ontvoering van een van Frankrijks belangrijkste levende auteurs valt samen met de verschijning van diens nieuwste roman, Soumission (‘Onderwerping’). In dat boek dragen de traditionele politieke partijen van Frankrijk een deel van de macht over aan de Moslim Broederschap, uit angst voor het aan de macht komen van het rechts-nationalistische Front National. Het maakt in Frankrijk felle discussies los en er is – omdat angst voor de politieke islam ook elders leeft – weinig reden om aan te nemen dat die tot Frankrijk beperkt blijven.

In deze film komt de islam echter niet ter sprake. Maar een bewijs van de ontregelende werking die Houellebecq kan hebben, is hij zeker. Al was het maar omdat het volstrekt onduidelijk blijft of de hoofdpersoon in de film nu zichzelf speelt in een fictieve situatie, of dat we kijken naar een autobiografisch document.

Het uitgangspunt van de film is immers een incident uit het werkelijke leven: Houellebecqs, tot op heden onopgehelderde, verdwijning uit het openbare leven, in 2011. Toen ging het gerucht dat hij was ontvoerd door criminelen.

Docudrama is een lastig genre en het moet gezegd dat regisseur Nicloux zijn verhaal ruimschoots geloofwaardig maakt. Of je de film moet zien, hangt vermoedelijk van je waardering voor Houellebecq in het algemeen af. Wie geen heil ziet in het briljant geschreven, verwoestende nihilisme van zijn romans, kan ook deze film aan zich voorbij laten gaan.