Dit vroeg heel erg om een mening

De dag begon in de joggingbroek bij bakkerij ‘De Lekkernij’ aan de Brinkstraat in Betondorp (Amsterdam) waar ik met vier buurtbewoners op de bakker stond te wachten, die even naar achteren was omdat de croissants met roomvulling op waren. Het nieuws kwam via de radiozender Veronica tot ons. De mededeling was dat er een schietpartij was geweest bij de redactie van het satirische tijdschrift Charlie Hebdo, dat er op dat moment tien doden te betreuren waren en dat het hoogstwaarschijnlijk om een aanslag ging.

In mijn hoofd gebeurde van alles. In de bakkerswinkel gebeurde niets, ik had het graag anders gezien. Ze luisterden naar het nieuws, maar hoorden niets.

Met een half allinson-bruin in een drafje naar huis, via de sociale media was ik meteen op de hoogte. Thuis zette ik vanuit een ouderwetse reflex de televisie aan. Het NOS Journaal was er om het kwartier met een extra journaal.

Het nieuws was dat ze geen nieuws hadden behalve dan dat correspondent Ron Linker met een taxi onderweg was naar de plaats delict. Zijn telefoon viel meerdere keren weg. Onderin beeld verscheen een pasfoto van Ron. Een brave man met een scheiding in het haar. Ik stelde me hem voor in de taxi. Worstelend met zijn telefoon en de informatie. Na een half uur schoof de eerste deskundige aan in de studio, hij vond het nog te vroeg om conclusies te trekken.

Op het internet was het ijskoude genadeschot waarmee de terroristen de agent doodden al te zien. Dit vroeg heel erg om een mening die dan ook van alle kanten kwam. De vrijheid van meningsuiting werd volop beleden. Mensen van wie ik wist dat ze dat soort tekeningen een paar uur eerder nog te kwetsend zouden hebben gevonden, eisten nu van alle kranten dat ze de volgende dag zouden openen met een cartoon uit Charlie Hebdo. Verder het bekende discours, variërend van een oorlogsverklaring aan alle moslims tot een ‘we mogen ze niet allemaal over een kam scheren’.

Tussen ‘het afgrijselijke nieuws uit Parijs’ meldde Barbara van Beukering, de scheidend hoofdredactrice van Het Parool, nog even dat haar afscheidsfeestje in de feestrubriek van de eigen krant maar liefst ‘vijf sterretjes’ had gekregen. Onbedoelde humor, een beetje cartoonist of liefhebber van satire – en dat waren er gisteren opeens heel veel – had er wel raad mee geweten.