Kamagurka: aanslag afschuwelijk, ‘Wat kun je nu nog tekenen?’

Tekenaar Kamagurka (Luc Zeebroek).
Tekenaar Kamagurka (Luc Zeebroek). Foto: Rien Zilvold

“Het is afschuwelijk, ongelooflijk,” zegt Kamagurka (Luc Zeebroek, 1956) vanaf zijn vakantieadres in Zwitserland over de moord op tekenaars en medewerkers van het Franse satirische Charlie Hebdo in Parijs – dat ook aan de wieg van zijn carrière als tekenaar stond.

“Het einde van een tijdperk. Het blad zal nu denk ik wel ophouden te bestaan… want de tekenaars zijn dood.”

De Vlaamse cartoonist is te geschokt om er over te tekenen, zegt hij telefonisch vlak nadat hij het nieuws hoorde, woensdagmiddag. Een blanco A4-tje heeft hij ingeleverd bij de Vlaamse kranten waarvoor hij vandaag een dagelijkse cartoon moet leveren. “Wat kan je nu nog tekenen?” vraagt hij zich af.

Brandbom

“Ik ben drie jaar geleden nog op de redactie van Charlie Hebdo geweest, nadat een brandbom naar binnen was gegooid. Er was een enorm veel bewaking. We moesten met een gewapende man in de lift staan om bij de redactie te komen. Ik zei: wat is dit hier allemaal?”

Kamagurka heeft een speciale band met Charlie Hebdo. Hij kende de tekenaars van het blad, en publiceerde zijn werk al vele jaren in het Charlie Hebdo. Dat blad is een wekelijkse afsplitsing van het inmiddels opgeheven satirische maandblad Hara Kiri dat in 1960 werd opgericht.

‘Je moet nog gekkere tekeningen maken’

Hara Kiri was in de jaren zeventig het eerste blad dat tekeningen van de jonge, beginnende cartoonist Kamagurka publiceerde. Als 17-jarige was Kama in Parijs met schoolreis, en kwam op straat de hoofdredacteur van Hara Kiri/Charlie Hebdo tegen, Georges Blondeau, GéBé. Kamagurka sprak hem aan, en Kama kon een dag later op de Hara Kiri/Charlie Hebdo-redactie komen, terwijl zijn klas het Louvre bezocht. GéBé vond dat Kamagurka talent had en zei”: “Je moet nog gekkere tekeningen maken.” Dat deed Kamagurka. En GéBé publiceerde een paar jaar later als hoofdredacteur van Hara Kiri en Charlie Hebdo Kamagurka’s eerste cartoons.

Kamagurka droeg zijn een boek Handenarbeid uit 2004 op aan ‘mijn ontdekker´GéBé, die vorig jaar op 90-jarige leeftijd overleed.