Eind januari is Wang de baas bij ADO. Of is hij weg.

De eigenaar van ADO wacht al maanden op zijn geld na de verkoop aan Wang Hui. Met de Chinese koper is over „een specifieke datum” van betalen nooit gesproken.

Mark van der Kallen hoopt dat ADO een impuls krijgt van koper Wang Hui. „Die Chinees wil de club echt naar een hoger plan tillen.”
Mark van der Kallen hoopt dat ADO een impuls krijgt van koper Wang Hui. „Die Chinees wil de club echt naar een hoger plan tillen.” Foto David van Dam

Ja, ook hij moet lachen om de grappen die worden gemaakt over de Chinese zakenman die de rekening niet betaalt. Welke is blijven hangen? Mark van der Kallen denkt even na en moet dan grinniken. „Wang Hui de Wangbetaler. Die vind ik leuk.”

De Haagse ondernemer is sinds juli verwikkeld in misschien wel de opmerkelijkste deal in zijn zakelijke carrière: de verkoop van voetbalclub ADO Den Haag, waarvan hij 98 procent van de aandelen bezit. Opmerkelijk in twee opzichten. Enerzijds omdat hij de club verkoopt aan een buitenlandse investeerder, wat in Nederland eerder alleen bij Vitesse is gebeurd. Anderzijds omdat diezelfde koper al maanden het verkoopbedrag niet heeft overgemaakt. Hoeveel wil Van der Kallen niet zeggen – „meer dan acht miljoen euro” – maar het had al op zijn rekening moeten staan.

In het Rijswijkse kantoor vanwaar hij meerdere (auto)bedrijven bestiert, vertelt Van der Kallen over het eigenaarsschap van ADO. Hoe de club sinds zijn betrokkenheid is opgekrabbeld en dat het daarom tijd is voor een stap voorwaarts. Dat hij gelooft dat de nieuwe eigenaar Wang Hui oprecht van plan is om ADO naar het linkerrijtje te loodsen. Maar dat zijn geduld langzaam opraakt, nu het inmiddels een half jaar geleden is dat de overeenkomst werd ondertekend.

Een hoofdpijndossier? Dat niet. Maar het liefst praat hij zo min mogelijk over de financiële afwikkeling. Valt er iets te melden? „Nee, want ik weet niet hoe het zit. Het enige wat meneer Wang hoeft te doen is op de transactieknop drukken. Eén ding heb ik wel geleerd: als een Chinees niet doet wat hij heeft voorgenomen, is dat een mission impossible. Dan verdwijnen ze, duiken ze onder. Gezichtsverlies is onacceptabel, dus dan ben je er gewoon niet.”

Als er contact is met Wang, verloopt dat via algemeen directeur van ADO, Maarten Fontein. In overleg met Wang heeft Van der Kallen de voormalige bestuurder van Ajax en Unilever aangesteld wegens diens werkverleden in China. Fontein wist daarom ook dat transacties uit China lang kunnen duren wegens strenge overheidscontrole. Al gaat het nu wel erg traag.

De directeur van ADO zat op 9 en 13 december nog om de tafel met Wang, in Spanje en op Schiphol. Desgevraagd spreekt Fontein van „zeer constructieve gesprekken over de rol van ADO in het toekomstig concept en Wangs visie om voetbal in China te ontwikkelen”. Alleen: „We hebben het niet over een specifieke datum van betaling gehad, wel dat de goedkeuringsprocedure en betaling binnen afzienbare tijd zouden plaatsvinden.”

Goede trouw

Daar moet Van der Kallen dan maar vanuit gegaan. Goede trouw, verpakt in fraaie verhalen over sponsordeals met Chinese bedrijven, betere prestaties en mogelijke stadionuitbreiding. „Als ik dat hoor en de feiten bekijk, kan ik alleen maar denken: grote klasse, moeten we doen”, zegt de huidige eigenaar van ADO. „Wat Wang van plan is, kan en wil ik niet doen.”

Want laat duidelijk zijn: de zakenman die in zijn kantoor wordt omringd door kleurrijke schilderijen van Jan Cremer heeft in Den Haag nooit een rol beoogd zoals die van de Rus Roman Abramovitsj bij het Londense Chelsea: een suikeroom die prestige geniet van het feit dat hij een modale club omtoverde tot topteam.

Nee, Van der Kallen wilde alleen helpen toen hij in 2008 betrokken raakte bij ADO. Mede op verzoek van een vriend die voor zijn ogen de alarmklok luidde. „Het ging zo verschrikkelijk niet goed. ADO was net gedegradeerd naar de eerste divisie en verloor per duel 300 à 400 duizend euro. Er was begroot dat de club in het nieuwe stadion een omzet van 11 miljoen euro kon genereren. Mede door de degradatie werd dat 7 miljoen, terwijl de kosten 16 miljoen bedroegen.”

Samengevat: het was een puinzooi, inclusief de welbekende lijken in de kast. En om er nog een cliché bij te halen: Van der Kallen gaf eerst één vinger (lees: advies), daarna pakten bestuurders en zelfs toenmalig burgemeester Wim Deetman zijn hele hand (geld).

Zij wilden eerst alleen horen hoe hij ertegenaan keek. Hij was immers de zakenman die erom bekend stond dat hij kwakkelende bedrijven liet opbloeien. Opkopen en oppoetsen. Zoals hij deed met Opel-dealer Riva in Den Haag. Dat was het eerste bedrijf dat hij kocht, nadat hij onder meer had gewerkt op de afdeling kredietverlening van een grote bank. Momenteel houdt hij zich bezig met vastgoed en bezit hij meerdere autobedrijven.

En ADO dus. Van der Kallen: „Ik had natuurlijk kunnen zeggen: ik doe het niet. Maar er was geen alternatief als ik niet zou instappen. Ik was ook maatschappelijk gedreven, en dat ben ik nog steeds. Een voetbalclub is een instrument waaraan zo veel mensen plezier ontlenen. Ik dacht: ADO zal niet voor niets op mijn pad komen.”

Nobele woorden van een man die naar eigen zeggen altijd het beste met de club voor had. Hij een profiteur, zoals soms wordt beweerd? „Allemaal kinnesinne, zwartmakerij. Ik heb er nog geen euro eraan verdiend. Het is eerder andersom.”

Hij onderhoudt zakelijke banden met de club, maar wat voor belang heeft hij erbij als spelers in te dure leaseauto’s van zijn bedrijf rijden? „Dat kost me aan de andere kant weer geld. Ik stoor me juist aan bedrijven die niet willen samenwerken op basis van gunstige condities voor ADO. Als sponsor moet je aan de club denken. Daarom namen we ook afscheid van de cateraar in het stadion, die geen inkomsten afdroeg. Dat contract is ontbonden en inmiddels heeft ADO een eigen horecabedrijf waarbij alle baten voor de club zijn.”

Geel-groene pyjama

Hij sliep dan nooit in een geel-groene pyjama, maar noemt zichzelf toch een clubman. Iemand die trots is dat ADO sinds drie jaar weer winstgevend is, en die nog nageniet van het jaar waarin coach John van den Brom Europees voetbal bereikte. Waarin zowel uit tegen PSV als Ajax met 1-0 werd gewonnen. Nog kan hij om ze gniffelen, de sip kijkende bestuurders van Ajax. Heerlijk.

Dat ADO nu een gezonde club is met groeimogelijkheden, heeft Van der Kallen doen concluderen dat zijn doel is bereikt. Sportief kan hij niks meer betekenen, terwijl een vermogende man als Wang Hui meer middelen heeft. „Ik kan me er al op verheugen dat ADO straks beter presteert. Die Chinees wil de club echt naar een hoger plan tillen.”

Voelt het niet alsof hij zijn dochter uithuwelijkt aan een vreemde nu het zo’n soap is geworden? Na een stilte: „Dat hij nog niet heeft betaald, maakt het minder leuk. Maar als hij betaalt, zal hij toch doen wat hij heeft gezegd, want daar heeft hij toch belang bij?”

Van der Kallen benadrukt dat de wereld gewoon doorgaat mocht de deal afketsen. Mogelijk dat hij met anderen zaken kan doen, en anders verandert er niks. Hoe lang hij nog wacht? Zucht. Wéér die vraag. „Niet oneindig in elk geval. 31 januari bestaan we 110 jaar. Dat lijkt me een mooi feestje.”

Is dat indirect een deadline? „Nee, dat zeg ik niet. Maar langer gaan we niet wachten. Eind januari zit Wang op de bok of hij is weg.”