De tijd staat stil voor de smartwatch

Eten, drinken, gokken en shoppen. Daar draait het om in Las Vegas. En het is de stad van de lookalikes;  Elvis en Michael Jackson treden hier nog altijd op en op straat roepen mensen:  „Hey Bruce Willis!” naar mijn kale kop.

Eén keer per jaar wordt de stad overspoeld door 150.000 mensen die het warm krijgen van nieuwe gadgets: de Consumer Electronic Show. Dit jaar domineren op CES niet de tv’s, tablet pc’s en smartphones maar de draagbare apparaten. De wearable tech. Je struikelt over de fitnesstrack-ers en smartwatches, horloges die het verlengstuk zijn van je telefoon. Er is zelfs een tracker die bijhoudt of je kalm of zenuwachtig bent – om nerveus van te worden. Ook gezien: de ‘smart riem’ die zich met motortjes aanpast aan je laatste avondmaal.

Met de smartwatch wil het ondanks de hype niet zo vlotten. Vrijwel elke elektronicafabrikant maakt nu horloges, maar eigenlijk staat het slimme horloge al twee jaar stil; de Pebble smartwatch die in 2013 op de markt kwam, komt nu nog altijd als beste koop uit de meeste vergelijkende testen.

Die bejaarde Pebble ziet er minder als een horloge uit dan de concurrenten en is simpel: geen gimmicks als een kleine camera aan je pols of bellen à la Michael Knight.

„Het valt niet mee de pols te digitaliseren” aldus trendmeneer Shawn DuBravac van de CEA die de gadgetbeurs organiseert. Hij verwacht dat er dit jaar 11 miljoen slimme horloges verkocht worden – een bescheiden aantal. Ook onder de duizenden gadgetgeile techjournalisten die in Las Vegas rondwandelen zijn weinig digitale polsen te bekennen.

Het is niet duidelijk wat de toegevoegde waarde is van een smartwatch. Dan maar een voorbeeld uit de praktijk. De afgelopen twee jaar dat ik met een Pebble rondliep - en af en toe concurrenten testte – vond ik dit handig:

- Een smartwatch moet niet te slim willen zijn. Het is allereerst een horloge, de tijd is altijd in beeld en de accu gaat vijf dagen mee.

- Notificaties: met name berichten van belangrijke contactpersonen – de vips in je mailbox – zijn meteen zichtbaar.

- Gesprek direct aannemen of wegdrukken. Het kan wel lange stiltes opleveren als je je telefoon niet meteen vindt.

- Muziek en volume op afstand regelen. Een smartwatch met knoppen kun je op de tast bedienen, makkelijker dan een aanraakscherm.

- Bewegingsmeter en stappenteller. Vandaag een topdag: 17.884 stappen gelopen over The Strip.

- Een nadeel: kleine lettertjes. De arm moet steeds verder uitgestrekt worden om het nog scherp te zien. Bruce Willis moet blijkbaar aan de leesbril,  maar dat wil hij niet weten. Waar blijft de grootletter-smartwatch?

Voor een apparaat van honderd dollar (dat kost die eerste Pebble) ligt de lat niet zo hoog. Heel wat minder dan de 350 dollar die de Apple Watch moet gaan kosten. Wellicht kan Apple de smartwatch een duwtje in de rug geven door innovatieve softwaremakers aan te trekken die de pols echt kunnen ‘digitaliseren’.

In de wereld van Zwitsers vakwerk – de klokken voor stoere straaljagerpiloten en dappere diepzeeduikers – geloven ze niet dat horlogeliefhebbers zullen overstappen naar de smartwatch. Zelfs niet naar de Apple Watch, die door velen werd afgedaan als een te vrouwelijk ontwerp.

Horlogemaker Montblanc pakt het anders aan: een smart horlogebandje voor je chique horloge. De e-Strap (250 euro, een schijntje voor de luxediertjes die Montblanc kopen) zit verstopt aan de binnenkant van je pols. De buitenwereld ziet een stoere en onverschrokken wijzerplaat, van binnen ben je stiekem toch een nerd.