Opinie

Onverwacht

Achtjes draaien met de houten lepel door de gruyère, emmentaler en de witte wijn. De tafel is gedekt, het ziet er prachtig uit. Op het moment suprême, ik haal de caquelon van het fornuis, gaat de bel. Het is Kerstavond, wij verwachten niemand.

Mijn man kijkt mij vragend aan. Ik sta daar nog steeds met mijn fondue. We doen niets. Er flitsen in die ene tel alle moordzaken op een echtpaar van het afgelopen jaar door mijn hoofd. Wij wonen in het hart van de stad. Ik ga naar de slaapkamer waar ik de straat in kan kijken. Iemand pakt zijn fiets en rijdt weg. Het is donker, de straat wordt verlicht met die charmante lantaarns waarbij je niets kan zien.

Ik kijk nog eens goed. Op zijn fietstassen staat NRC. Wat verschrikkelijk stom is dit. Vriendelijke, aardige krantenbezorger, neem me niet kwalijk, het spijt me. Zou je nog eens een keer ons een gelukkig nieuwjaar willen komen wensen?

Cora Duin