Een elegant nieuw jaar

Harold Hamersma verwacht in 2015 minder zoet en meer smaak.

Ramon 2013. Biologisch, koel te drinken rood van de aramondruif. Vin de France, 14 euro, wildewijnen.nl
Ramon 2013. Biologisch, koel te drinken rood van de aramondruif. Vin de France, 14 euro, wildewijnen.nl

Minstens een keer per week krijg ik het verzoek van een importeur of deze wijn ter beoordeling mag opsturen. En de vooruitzichten zijn dat dit ook dit jaar niet zal veranderen. Mijn ‘ja’ en ‘ik proef alles’ gaan echter gepaard met een aantal spelregels. Onder andere dat ik ze niet op de hoogte stel van mijn proefbevindingen. Als een wijn – om welke reden dan ook – niet in aanmerking komt voor publicatie, leg ik niet uit waarom dat zo is. Eenvoudigweg zijn veel ontvangen wijnen oninteressant, of voegen anderszins niets toe aan het wijnaanbod in Nederland. Een aantal is ronduit slecht.

Schaderapporten opmaken zou een dagtaak zijn. Ik heb mijn handen (en de glasbak) al vol aan wijnen die wél een plekje in krant, tijdschrift, boek of op internet, radio of tv verdienen. Wel geef ik tips hoe de wijnontdekker de meeste kans heeft op vereeuwiging van zijn vondst. „Laat die zoveelste confectie-chardonnay of mainstream-merlot maar zitten”, adviseer ik. Overigens niet alleen omdat ik die zelf minder interessant vind, ook de Nederlandse wijndrinker raakt er langzamerhand op uitgekeken.

Zo zouden met name rode wijnen uit wijnlanden uit de Nieuwe Wereld wel eens minder populair kunnen worden. Om deze makkelijker drinkbaar te maken, voegen wijnmakers vaak flinke hoeveelheden ‘residual sugar’ toe, restsuiker die overblijft na vergisting. Maar te veel zoet vervlakt een wijn en zorgt voor een identiteitscrisis. Verschillen tussen druiven, regio’s en landen zijn niet meer te proeven. Wijn wordt, behalve alcoholisch, ook zoet, zacht en uitwisselbaar. En bovenal: saai.

Nu de Nederlandse wijndrinker wat meer avontuur lijkt te zoeken, zie ik de verschuiving die vorig jaar al werd ingezet versnellen naar wijnen van minder alledaagse druiven. Meer aandacht voor wit en rood met meer elegantie en lagere alcoholpercentages – met name uit ons eigen oude, vertrouwde Europa.

Forse groei voorzie ik ook voor biologische- en biologisch-dynamische wijnen. En daarbinnen een fikse toename in het aanbod van sulfietvrij en ‘vegan friendly’, wijnen die niet geklaard zijn met eiwitten of andere dierproducten. Tot slot gaan rode wijnen die koel te drinken zijn definitief doorbreken. Daar loopt de Nederlandse wijndrinker meer en meer warm voor.