Bil power

Het achterste is in opmars, nu ook in Nederland

Een modebewuste dertienjarige was stomverbaasd. In een film uit de jaren negentig had ze een van de hoofdpersonen de destijds gevleugelde zin ‘Does my ass look big in this?’ horen uitspreken. „Dus vroeger wilden vrouwen géén grote kont hebben?”

Zeker het laatste jaar is de prominente kont in trek. 5,1 miljoen volgers bekijken op Instagram dagelijks de ‘belfies’ van Jen Selter, een fitnessfanaat die alles in het werk stelt haar harde, ronde kont nog prominenter te maken. Nicki Minaj en Kim Kardashian zouden hun achterste hebben laten vergroten om nog beter aan het schoonheidsideaal te kunnen voldoen. Liftend ondergoed en jeans zijn heel normaal geworden, je kunt geen video meer bekijken of twerkende billen schudden je tegemoet.

Volgens de Amerikaanse Vogue, dat afgelopen jaar een artikel publiceerde over het fenomeen, is de trend ontstaan bij Jennifer Lopez, eind jaren negentig een van de eerste sekssymbolen met een flink achterste. Vanuit de zwarte gemeenschap werd daar woedend op gereageerd. Zwarte vrouwen hebben van nature vaak een flink achterwerk. En dan zou latina Jennifer Lopez nodig zijn om dat mooi te vinden? „Kijk naar elke vrouw die ooit te zien is geweest in een rapvideo”, aldus een (zwarte) auteur op het populaire kritische Amerikaanse blog Jezebel.

In Nederland is de bilvergroting inmiddels een voorzichtige trend. Er werden al wel enige tijd bilvergrotingen uitgevoerd, maar dat vond dan meestal plaats in wat plastisch chirurg Frank Niessen het „louche circuit” noemt. Omdat de vraag toenam, voelde hij zich verplicht „op een verantwoorde manier” een bilvergroting uit te voeren. „Vroeger werden siliconen net onder de huid aangebracht. De huid rekte daardoor uit, en de implantaten zakten naar beneden. Nu brengen we de implantaten in de grote bilspier aan.” Het zijn vooral allochtone vrouwen die om de ingreep (à 5.000 euro) vragen, zegt hij. Volgens NVEPC (Nederlandse Vereniging van Esthetische Plastische Chirurgie) worden per jaar zo’n 100 bilvergrotingen in Nederland uitgevoerd.

De opmars van het grote achterste gaat gepaard met het slinken van de boezem. Het ideale, wat mannelijke lichaam met grote borsten – boy with breasts, heette dat in Tom Wolfes The Bonfire of the Vanities uit 1987 – maakt plaats voor wat plastisch chirurg Niessen omschrijft als „een wat vrouwelijker figuur, met kleinere borsten.” Beha’s hebben tegenwoordig een minder dikke vulling. Het aantal borstvergrotingen – 8.000 per jaar in Nederland – neemt niet af, maar, zegt Niessen, „vrouwen met een C-cup die nog groter willen, zie je bijna niet meer.”