Opinie

Dit is het jaar van NORMAAL DOEN

Rolinde Hoorntje spot trends en geeft tips. Deze week blikt ze terug op alle hypes uit 2014. Het jaar van kleurenfeesten en müsik.

Je staat op zaterdagmiddag tussen de Prenatal en Media Markt in een menigte die de witte driekwartlegging weer heeft omarmd. Een festivalterrein kortom, dat even sfeervol is als de Libelle Zomerweek of een vinexwijk in aanbouw. Een kaartje kostte 45 euro, de line-up bestaat uit dj’s die goedkoop genoeg zijn om de winstmarge niet te pletten maar nog steeds te duur voor het type fantasieloze bombastische house dat wordt gedraaid. En net op het moment dat je rook en muziek verwacht, gooit iemand een hand gekleurd verfpoeder in je gezicht. Je ziet niemand meer lachen – poeder in je mond geeft nou eenmaal een droge bek.

2014 was het jaar van de kleurenfeesten. Het begon al in 2012, met de Colour Run en de eerste edities van het Holi Festival of Colours in Duitsland. Maar om raadselachtige reden kwam in 2014 de grote doorbraak van het uit India gestolen hindoeconcept: 285 countdowns in 35 steden, in tien landen.

En zo waren er meer hypes in 2014. Richie Hawtin, Dubfire en Skrillex gingen overstag voor de Ice Bucket Challenge – een modern ritueel dat eveneens aan de haal ging met andermans overtuiging. Niet de inzet van de artiest stond centraal, maar de hardheid van zijn tepels.

2014 was ook het jaar dat een fan zo lang met haar telefoon zwaaide dat Richie Hatwin twee speakers boven op haar duwde in New York. Een overdreven reactie met een boodschap: veelgebruikers van Shazam, camera’s op een stok, hobbyregisseurs, en monsterfans: we kunnen ze achterlaten in 2014.

Gelukkig is de tegenbeweging van puur, minimalistisch, offline en oprecht al langer ingezet. Je ziet het aan de voorliefde voor oude opnametechnieken, de populariteit van lofi-house en post-punk, wave, new beat en Scandinavisch design. Naast möde en møbels was 2014 ook het jaar van müsik. Todd Terje, Prins Thomas en Kasper Bjørke brachten sterke albums uit en de Zweedse Abdulla Rashim gaf de technofans een eigen kijk op Afrikaanse percussie.

2014 was ook het jaar waarin Nederland overstag ging voor een club waar muziek uit de underground de boventoon voerde, met minimalistisch lichtplan, abstracte kunst en een dj die op dezelfde hoogte stond als het publiek. Club Trouw laten we helaas achter in 2014, met de hype en de rij die afgelopen weekend tot negen uur opliep.

2015 wordt het jaar van NORMAAL DOEN. Van detoxen van sociale media, offline dansvloerbeweging en een einde aan extreme persoonsverheerlijking van de artiest.

Hypes zijn per definitie iets om achter te laten in 2014. Want alleen het gewicht van kritiekloze massa geeft zo’n vliegwieleffect.