De toren heeft iets van een kerktoren

Het leven aan de top van verticale stad Rotterdam.

Er valt een hoop spectaculairs te zien vanaf de rondgang van de toren van museum Boijmans Van Beuningen, maar in eerste instantie is niets zo spectaculair als het haar van zakelijk leidster Ina Klaassen (45). Het is dik en blond en minstens een meter lang, en door de stevige wind waait het alle kanten op. Ze lacht: „Soms heb ik nachtmerries waarin niemand me herkent doordat ik mijn haar heb geknipt.”

In de toren zaten oorspronkelijk een archief en een timmerruimte. Tegenwoordig kun je er alleen nog komen met 300 pasjes van de beveiligingsdienst. Niet omdat je door de vloeren zakt („Echt niet?” „Echt niet”), maar omdat er in geval van brand maar één vluchtroute is.

De toren heeft iets van een kerktoren. Hij is lager dan de toren van Nationale Nederlanden, maar hoger dan de toren van de Arminiuskerk. Die Arminiuskerk wordt tegenwoordig voor van alles gebruikt, maar nog maar zelden als kerk. Het museumbezoek neemt in Nederland juist toe. Wat is de functie van een museum in een werkstad?

Ina: „Je zou kunnen zeggen een tempel van rust, zoals vroeger de kerk. Maar dat klinkt zo hoogdravend. Bovendien: dit museum is niet altijd rustig en dat is juist goed. Het is meer: een verzameldoos van wonderlijke ideeën. Ideeën die je kunnen inspireren, waardoor je iets over jezelf en over de wereld waarin je leeft kunt begrijpen. Niet één idee, zoals in de kerk, maar een collectie ideeën.”

Die collectie, van inmiddels 144.000 stuks, groeit al 165 jaar. Het overgrote deel behoort toe aan de gemeente en dus, goed bekeken, aan ons. „Mensen denken snel dat kunst ver van hun af staat. Maar kunstenaars zijn zoals wij, we leven in dezelfde wereld.”

Wat zou een kunstenaar zien als hij keek naar dit uitzicht? De kleur van Rotterdam? Blauw! Een element? Water.

Een woord? Ina kijkt uit over de stad, beseft hoeveel gebouwen er in dertien jaar zijn opgeplopt en zegt: „Energie.” Rotterdam is een stad waaraan je kunt knutselen en het leuke is dat iedereen dat doet. Rotterdam is nooit af. En als alles af is dan wordt er vast weer wat gesloopt. Want slopen vinden Rotterdammers net zo leuk als dingen maken.