Ik schaam me voor mijn financiën

Thé Lenders (49) woont samen met haar dochter in een koopappartement in Roermond. Ze werkte 20 jaar bij een adviesorganisatie tot ze in april werkloos werd. Het voelt niet prettig als vrienden voor haar betalen.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Sinds april ben ik werkloos, ik kreeg een burn-out. Twintig jaar werkte ik bij een adviesorganisatie. Eerst als secretaresse en managementassistente, later bij hetzelfde bedrijf als ondernemersspecialist. Ik werd gedetacheerd bij gemeenten om ondernemers te beoordelen op hun bedrijfskapitaal en adviseerde over een eventuele uitkering. Maandag zat ik bij de ene, dinsdag weer bij de andere gemeente. Dat was erg wennen, om ergens één dag te zitten en het dan de rest van de week los te laten. Ik wilde het graag goed doen en dat lukte ook. Maar het constant tevreden stellen van werkgever, opdrachtgever én ondernemers vond ik zwaar. Ik voelde me erg verantwoordelijk voor ondernemers, die zich als laatste strohalm aan de gemeente vastklampten. Het werd me teveel. Dankzij een goed reïntegratiebureau en de nodige hersteltijd ben ik weer volop aan het solliciteren. Ik merk dat het voor bedrijven makkelijk vissen is in een vijver met 600 beetgrage vissen. Om überhaupt uitgenodigd te worden moet je tegenwoordig 120 procent aansluiten op een profiel. Tijdens sollicitatiegesprekken vermeld ik de burn-out niet. Ik hoop snel iets te vinden, want rondkomen van een uitkering valt niet mee en soms schaam ik me voor mijn financiële status. Maar ik solliciteer alleen op banen die bij me passen. Anders heb je wel centen, maar ben je toch ongelukkig in je werk.”

UIT

‘In mijn vrije tijd ben ik minimaal een uur per dag bezig met vacatures zoeken of solliciteren. Ik lees graag boeken of de Quest, doe veel sudoku’s en luister graag naar muziek. Verder volg ik een schriftelijke cursus om Life Coach te worden. Het lijkt me leuk om daar meer mee te doen, binnenkort start ik met vrijwilligerswerk bij Humanitas om mensen te begeleiden met omgangsregelingen.

Mijn uitkering dekt net de vaste lasten, dus leuke dingen doe ik van mijn spaargeld. Eens per week spreek ik af met vriendinnen voor koffie en gebak of lunch. Voorheen deed ik dat vooral buitenshuis, maar dat kostte te veel geld. Bij de Budgetkring, die mensen leert bewust om te gaan met geld, bekeek ik mijn inkomsten en uitgaven. Ik schrok hoeveel ik kwijt was aan leuke dingen doen met vrienden elke maand. Toch zeker 250 euro. Nu ga ik gewoon naar mensen toe als ze thuis zijn of omgekeerd. Dat bespaart een hoop geld. Vrienden betalen die koffie buiten de deur graag voor me, maar dat voelt niet altijd prettig.

Ik woon in een appartement dat ik na mijn scheiding aankocht met de helft van de overwaarde van mijn voormalige huis. Als de financiële situatie nijpender wordt, moet ik kijken hoe ik het ga oplossen want verkopen is in deze tijd lastig. Oudejaarsavond vier ik bij mijn zus in Den Haag: lekker eten met andere genodigden.”