Formidabele Ten Damme

Als aan één Duits nummer werkelijk niets nieuws meer te beleven lijkt, zou dat Lili Marleen moeten zijn – zo vaak is het, van heimwee vervuld, al gezongen. Maar dan komt Ellen ten Damme. Lichtvoetig huppelt ze erdoorheen, terwijl het orkest swingt als een bigband, met een jazzy piano en een dito altsax. En ze roept er zelf passend commentaar bij: „Supergeil!”

Het is een van de vele verrassingen op haar live geregistreerde cd Berlin, waarop Duitse amusementsklassiekers (Koffer in Berlin, Seeräuber Jenny, Von Kopf bis Fuss) worden afgewisseld met in het Duits vertaalde teksten van haar lijfschrijver Ilja Leonard Pfeiffer, die ze zelf op muziek zette.

Met het Magpie Orchestra, dat de strijkers strak in het gelid heeft en het koper laat grommen en spetteren, geeft Ellen ten Damme al die nummers een nieuwe kleur, van intiem tot uitbundig, van wulps tot ruig. Formidabel variété van een diva die nergens voor terugdeinst.