Brieven

Paus hekelt de curie niet

Dinsdag opent NRC met de kop Paus hekelt zieke sfeer Vaticaan. Het artikel bestempelt de kerstwens van Paus Franciscus als „ongenadige kritiek” op de curie. Klopt dat?

In de kersttoespraak zet de paus vijftien ‘geestelijke ziekten’ uiteen. Dat klinkt niet echt vriendelijk, of wel?

Dat ligt er maar aan hoe je het bekijkt. Aan het begin van de toespraak maakt de paus duidelijk dat hij van de mensen van de curie een hoog spiritueel niveau verwacht. „Deze dingen zijn vitaal voor ieder van ons”, zegt de paus, want zo bouwen we een „vitale, persoonlijke, authentieke” band op met Jezus. Blijkbaar ziet hij de mensen in zijn curie dus toch in staat om zo’n spiritueel niveau te bereiken.

Maar een hoog spiritueel niveau bereik je niet zo maar, dat is de ervaring van alle tijden. Iedere christen, iedere persoon moet zichzelf onderzoeken om te zien of hij niet toegeeft aan een van de vele gevaren waaraan we bloot staan in het geestelijk leven. De paus heeft al een track record opgebouwd van het waarschuwen voor deze gevaren. Het is de pastorale kant van Franciscus, die de mensen met wie hij werkt, wil helpen vooruit te komen in hun geestelijk leven.

Dus hekelt de paus de zieke sfeer in het Vaticaan? Nou, dat is wat overdreven. Hij wil wél dat zijn medewerkers echte heiligen zijn, mensen met een intieme band met Jezus. En dat is terecht. En hij is hun paus om hen aan hun roeping tot heiligheid te herinneren. Zo hoort het te zijn en zo is het.

Riante salarissen

Geld is niet enige motivatie

NRC Handelsblad is in zijn redactioneel commentaar van 23 december bepaald kortzichtig wanneer het beweert dat er weliswaar enige beheersing mag worden verwacht van sectoren die met belastinggeld worden betaald, maar dat die instellingen ook topmensen nodig hebben. En daarom riante salarissen conform de markt moet kunnen betalen.

Op de voorpagina van dezelfde krant geef paus Franciscus namelijk aan hoe het ook kan: dienstbaar zijn aan de samenleving zonder daarvoor riante vergoedingen te claimen.

S. Koene, Den Haag

Havensteder

Megalomanie spat ervan af

Het interview met Hedy van den Berk, bestuursvoorzitter van woningbouwcorporatie Havensteder is verlucht met twee foto’s (NRC, 19 dec.). Beide foto’s weerspiegelen de megalomanie bij woningcorporaties.

De eerste foto toont Van den Berk zittend op een meubel dat ongetwijfeld beroerd zit en zeer duur was.

De tweede foto toont het kantoor van Havensteder waar waarschijnlijk een zeer hoge huur voor wordt betaald.

Ten slotte zegt deze bestuurder dat zij minder naïef is geworden. Het werd hoog tijd!Ze bestuurt een organisatie waar zeer veel geld omgaat. Als zij dacht dat daar geen fraude, in welke vorm dan ook, zou worden gepleegd, is zij verwijtbaar onoplettend, onzorgvuldig en dom geweest.

H.A. Marquart Scholten

Loterij

Het is geen bedriegerij

In december kan niemand meer om de loterijen heen. Veel spelers dromen ervan het nieuwe jaar als miljonair te beginnen. Bij sommigen wordt die droom werkelijkheid. In menig familie, bedrijf en plaats zijn straks opnieuw gelukkige winnaars te vinden. Velen weten eerst nog niet goed wat te doen met het gewonnen geld. Rustig aan doen is het devies van elke prijswinnaarbegeleider.

In deze periode staat er ook altijd iemand op die zich buigt over winkansen en miljoenenprijzen. Zo ook Harald Merckelbach (NRC, 20 dec.). Hij legt nog eens uit dat loterijen geen informatie verstrekken, misbruik maken van onnozelheid en dat prijswinnaars niet gelukkig worden.

De Staatsloterij wordt door de professor veel verweten. Alsof de organisatie er een potje van maakt. De beschouwing van Merckelbach doet geen recht aan de gecertificeerde bedrijfsvoering van de Staatsloterij, net als het toezicht erop.

Ik hoop dat de kapper van Merckelbach de wetten van de statistiek tart, zodat hij volgend jaar als winnaar in een sportwagen op Ibiza te vinden is. Het boek van Wagenaar geef ik hem graag cadeau.

Arjan van ’t Veer, Prijswinnaarbegeleiding Staatsloterij

Kerstcrisis

Timing brief is laf

De brief van Adri Duivesteijn aan minister Asscher (PvdA) komt mij laf voor. Dit openbaar maken in het reces is goedkoop. De schreeuw om aandacht is groter nu er niet met losse flodders op kan worden geschoten.

Gerard van Dijk

Annemarie Jorritsma

Burenzorg 19e eeuws idee

Kijk om naar je buren. Deze kop in Dagboek 2014(NRC, 20 december) is een merkwaardige oproep, als we ons realiseren dat zij komt uit de mond van een Annemarie Jorritsma, een bestuurder wier partij al enige jaren bezig is veel buren in de kou te zetten.

De VVD spreekt iedere staatburger aan op zijn eigen, individuele verantwoordelijkheid. Een respectabel uitgangspunt, dat echter in de uitvoering snel op grenzen stuit. Het is een algemeen erkend menselijk tekort dat lang niet alle buren de financiële, verstandelijke, fysieke en psychische capaciteiten hebben die eigen verantwoordelijkheid in te vullen zoals de markt dat van ze eist. Ook de omstandigheden kunnen tegen zitten. We zeggen dan dat zo iemand geen geluk heeft gehad. Diezelfde partij ziet dat onvoldoende in. Soms lijkt zij in deze materie willens en wetens een blinde vlek te koesteren.

Zo wil de VVD de keuze- en behandelmogelijkheden onderwerpen aan marktwerking, zodat voor vermogenden meer te kiezen valt en veel buren de wet wordt voorgeschreven door de zorgverzekeraars. Veel mensen in de tweede groep lopen kans buren te worden naar wie omgekeken moet worden. Is dat de verborgen bedoeling van de marktwerking?

In het licht van deze politiek die verschil maakt, lijkt mevrouw Jorritsma terug te willen naar de liefdadigheidscultuur van de 19e eeuw. Vergenoegd en dankbaar. Die houding werd verwacht van hen die toen moesten rondkomen van de bedeling, de armenzorg. De tijd van Kniertje, de vissersweduwe in Op hoop van zegen, die van de reder zo nu en dan een pannetje soep krijgt toegeschoven. Het pannetje soep dat mevrouw Jorritsma naar de buren wil brengen.

Mees Hartog

Correcties en aanvullingen

Priemwoestijnen

In het artikel Doorbraak in de priemwoestijnen (22 december, pagina 18) stond bij de illustratie dat die de getallen tussen 360.000 en 380.000 toonde. Dat moet zijn tussen 360.600 en 360.800. Waar verder in het artikel 380.000 staat, had ook 360.800 moeten staan.