Voor James Foley

Welk beeld is voor u hét beeld van 2014? Ik koos voor de rouwstoet van de eerste slachtoffers van de MH17 die op 23 juli van dit jaar terug naar Nederland werden gebracht. Het was voor mij de meest emotionele dag van het jaar. Toen ik ’s avonds op Canvas verslag moest uitbrengen over de dag, kon ik mijn tranen amper bedwingen.

Verdriet en lijden, zo blijkt elk jaar uit journalistieke jaaroverzichten, is fotogeniek. Kijk maar naar die ongelofelijk pakkende foto van dat jongetje dat slachtoffer werd van ebola, de vreselijke ziekte die het voorbije jaar meer dan ooit in het nieuws was. Of dat indrukwekkende beeld van die volgepakte sloep met honderden Afrikanen die hun leven wagen op zoek naar een betere toekomst. Een recordaantal van ruim 3.400 migranten kwam dit jaar om op de Middellandse Zee op weg naar ‘ons’ Europa.

Maar gelukkig toont zo’n jaaroverzicht ook vreugde. Ik kan een lach niet onderdrukken als ik de vreugde zie van Steve McQueen bij de uitreiking van de Oscar voor zijn winnende film 12 Years a Slave. Hoe aanstekelijk is de vreugde niet van de Nederlandse schaatsers op het podium in Sotsji? En hoeveel vreugde bezorgde de nu al legendarische zweefduik van Robin van Persie ons niet, een actie die terecht werd uitgeroepen tot Nederlands sportmoment van het jaar?

De 52 foto’s die evenveel redacteuren van NRC dit jaar kozen gaan over vreugde en verdriet, en over die bijzondere momenten. Het biertje dat koning Willem-Alexander dronk met Poetin bijvoorbeeld. Of de confrontatie van president Obama met Rembrandt, hier in het Rijksmuseum in Amsterdam. En dat verwarrende beeld van Conchita Wurst, de vrouw met de baard die het Songfestival won.

Het is ongewoon om dit te doen, maar ik zou deze bijlage willen opdragen aan iemand. Aan de Amerikaanse journalist en fotograaf James Foley. Hij werd in augustus 2014 vermoord door IS. ‘Hij gaf zijn leven in een poging de wereld op de hoogte te stellen van het lijden van het Syrische volk’, schreef zijn moeder na zijn executie. Foley, die symbool staat voor de meer dan 50 andere journalisten en fotografen die het voorbije jaar omkwamen, verdient ons grootste respect.