Verborgen genocide

Foto Reuters/ Minzayar Pauk Taw, 23 april 2014

Uitschot. Indringers. Bezetters. Moslims die de zee ingedreven moeten worden. Zo denken radicale boeddhisten in Birma over Rohingya, zoals deze baby die overleed aan ziekte en ondervoeding. Zelfs prominente Birmezen als Aung San Suu Kyi bekommeren zich niet om de islamitische minderheid die aan de westkust van het land woont. Dit jaar besloten de autoriteiten ook nog hulpverleners als Artsen zonder Grenzen toegang te ontzeggen tot de kampen en dorpen waar de Rohingya moeten wonen. Als gevolg proberen Rohingya met tienduizenden tegelijk Birma te ontvluchten. Ze worden dan vaak prooi van mensenhandelaren die hen weken vasthouden op overvolle schepen in de Golf van Bengalen.

Tevergeefs probeerde ik dit jaar Rohingya-dorpen te bereikten. Maar zelfs mijn dappere Birmese fixer durfde het niet aan met een lange, blonde buitenlander naar het onrustige gebied af te reizen. Volgend jaar beter, hoop ik. Hulpverleners noemen de toestand een verborgen genocide. En dat verhaal moet verteld worden.